Skip to main content


నెక్లెస్ రోడ్ నుంచి నేచర్ క్యూర్ దాకా టికెట్ తీసుకుని అతి దగ్గరదార్లో హాస్టల్ దాకా నడిచొచ్చి చాయోన్ని పలకరించినందుకు పెద్దగా చెప్పుకోలేని బొక్కపడింది. ఎయిర్టెల్ ఎస్సెమ్మెస్ పేక్ తొమ్మిది రూపాయల రీచార్జ్ మాదగ్గర లేదంటే మాదగ్గర లేదన్న సమాధానం ఇనీ ఇనీ ఇసుగొచ్చి బల్కం పేట బాలాజీ కిరాణందాకా నడిసొచ్చిసచ్చాక, ఆడొక దేముడు. సిరాకు నిండిన నా మొకంమీద అత్తరు జల్లిన నవ్వొకటి ఇసిరి, అక్కడుంటుందన్న ఆన్సర్ని కళ్ళతోనే సెప్పాడు. ఆతని మోము సూసి నవ్వేను నా సామిరంగ!.
అచ్చం గుమ్మడి పువ్వులాగ, తెలంగాణా గడ్డమీద ఈడొచ్చిన గడుసు గుమ్మడి పువ్వలాంటి పిల్ల "ఎక్స్క్యూజ్ మీ" అంటంటే వొయ్యారంగా జేబులో చేతులు పెట్టాక చిరిగిపోయున్న పేంటు కదా! అది కూడా ఇంటర్వ్యూల కోసం కొన్నది . చిల్లున్న జేబులోంచి చేతికేదో తగిల్తే మనది కుడిచేతి వాటం కదా చెయ్యి మార్చి ఇటేపు ఎడం పక్క జేబులోంచి తొమ్మిది రూపాయల చిల్లర ఏరేదాకా ఆపిల్ల ఇంకెంత అందంగుందో చూళ్ళేదు. 'ఎయిర్టెల్ తొమ్మిది రూపాయల ఎస్సెమ్మెస్ రీచార్జ్" చేయండన్నాను. మొద్దు కీపేడున్న నోకియా ఫోననుకుంటా ముందుకు తోసి తన పనేదో తాను చూస్కుంటా ఉంది . రోజూ వొచ్చి రీచార్జ్ చేస్కుందాం! మాటలు కలుపుదాం ఎక్సట్రా ఎక్సట్రా ఎదవేసాలన్నీ ఊహించుకుంటానే నిలుచుంటే " అయిపోయింది మెసేజ్ చూస్కోండి అంది". ఇంకొంచెం ఎక్కువ మాటాడితే ఏ ఊరిదో తెల్చేసుకోవొచ్చు అనుకుంటా షాప్ మెట్లమీంచి దిగుతుంటే వన్ వే రోడ్ లో అడ్డగాడిద గాడు హారన్ వేసి ఊహల్లోంచి ఈ ఊరోన్ని జుట్టట్టుకు లాక్కొచ్చేసాడు. ఉడ్లేండ్ పర్స్ చూసుకున్నాక ఉన్న మొత్తమెంతో తెల్సా! ఆర్రూపాయలు. ఆఖరు ఆర్రూపాయలు. అంతందంగా పలకరించిన చాయోన్ని నవ్వు పులుముకుని పలకరించాను . నట సార్వభౌముడి బామ్మర్దినన్నట్టు నాకదో గొప్ప ఎడ్వాంటేజులెండి మన నవ్వుకీ, లవ్వుకీ భలే పడిపోతారు జెనం. తల ఎటుతిప్పి ఎవల్తో మాటాడుతున్నా స్టీల్ గ్లాస్ పైకెత్తి గాజుగ్లాసులో చాయెయ్యడం ఓ ఆర్టు. చూస్తంటే భలే ముచ్చటేస్తాది. టీగ్లాస్ అంచుని ఓ గుడ్డమీదాంచి పక్కన పెడ్తాడు. ఎంత జేగర్తనుకున్నారు? మన బట్టలు పాడవకూడదంటాడు. హుందాతనం గౌరాన్నిస్తుందనీ , గౌరం దైరమిస్తాదనీ, అదనీ ఇదనీ హాస్టల్లోని అన్నం అయిపోయేదాకా చెప్తాడు. అలా చేలాసార్లు ఆ దైరమే తినిపడుకున్నాక అమీర్పేటలో ఉన్నన్నాళ్ళూ ఆఖలి తెలీలేదు. తాగిన చాయ్ గ్లాసు కిందెట్టి , అటూ ఇటూ చూసి మళ్ళీ పైకి తీస్కుని మిగిలిన చుక్క కూడా మొత్తం తాగేసాక ఆఖరి ఆర్రూపాయలూ చెల్లుబాటయ్యాయనిపించి అప్పుడు, సరిగ్గా అప్పుడు అసలినవ్వు నవ్వాను. ఇక నానకి ఫోన్ చేయాలంటే రాత్రిదాకా ఆగాలి అపుడే " ఎయిర్టెల్ టూ ఎయిర్టెల్ ఆఫర్ పంజేసేది. నాన నాతో మాటాడాక అదీ, ఇదీ అంటూ అష్టోత్తర పురాణం అబద్దాలు ఇనిపించీ ఓ పాతికొందలు ప్రెండ్గాడి ఎక్కౌంట్ లో వేయించుకోవాలి. తెల్లారాక హాస్టల్ ఫీజు కట్టి రోజూ ఫీజు ఎందుకు లేటయ్యిందో చెప్పినట్టు ఇపుడు ఆ బాలబారతం చెప్పక్కర లేకుండా ఓ ముద్దతిని పడుకోవాలి. గూద నిండింది కదా గుర్తొస్తాది నా సామిరంగా ! అమ్మా , ఆ తర్వాత అమ్మాయీ గుర్తొస్తాది. ఆఖరి ఆర్రూపాయలు ఖర్చుబెట్టిన చోట అన్నం, ఆఖలీ కొత్తగా పురుడేసుకున్నాయి.
-కాశిరాజు

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

॥ శోభనాలు ॥

మొదలుపెట్టడం నీకూ, నాకూ కొత్తే కదా
నువ్వో నేనో చొరవతీసుకుని ఏదో ఒకటి చేద్దాం
మనకు చెవిలో చెప్పినవి చెప్పినట్టే చేయాలని ఇదివరకే తెలుసు
గడియ సరిగా పెట్టి కిటికీలు మూస్తే సరిపోదు
సర్ధడాలు ఆపేసి పక్కపైకొస్తే త్వరగా లైటార్పేదాం
నీకు తెలుసోలేదో గోడలకు చేవులేకాదు కళ్ళు కూడా ఉంటాయ్
అదిగో చూడు గుడ్లప్పగించి ఎలా చూస్తున్నాయో
వాటి కళ్ళకు గంతలు కట్టలేం గాని.
మనల్ని మనమే దాచేసుకుందాం!
శోభనం అంటే మనలోమనం దాగిపోవడం అని మెల్లమెల్లగా రాసుకుందాం!


పళ్ళూ పాలగ్లాసూ పాతబడిపోయి పక్కనొచ్చి కూర్చున్నాక
కళ్ళలో కళ్ళెట్టి చూస్తే వంద చందమామలు ఉదయించాలి.
అంత మాత్రానికే రాత్రైనట్టు నిర్ధారణకు రావద్దు.
వందచందమామలూ వెన్నెలై కురిసి మనం చల్లగా ఐపోవాలి .
ఒంట్లో వనుకుపుట్టి వేడిసెగ కోసం ఎదురుచూడాలి
వేడి సరిపోక తంటాలు పడుతుంటే ఎలాగోలా తెల్లరిపోవాలి
చెప్పాపెట్టకుండా సూరీడు వచ్చేసాక
చలీ,గిలీ ఏమీ ఉండనపుడు
చక్కిలిగిలి పెట్టుకుని చేరోపక్కకీ మంచం దిగాలి
శోభనం అంటే చలికాచుకోవడం అనే నిర్వచనం రాయాలి


కల్మషం లేకుండా ప్రేమించిన నాడు
ప్రేమించగలిగినవాడు పిల్లాడే అని
ఒల్లోపెట్టుకుని తల్లోచెయ్యేసి నిమురుతుంట…

F1.

కొంత సేపటికి ముందు.
"స్నానానికెళ్లినట్టున్నావ్" ఫోన్ తీసుకోలేదు.

కొంత సేపటి తర్వాత
స్నానం చేస్తూ, నన్ను అర్ధం చేసుకున్నావో, అలవాటు చేసుకున్నావో
ఆలోచిస్తూ
తలపై నుంచి పోసుకున్ననీళ్లలో కలిసి ఇంకా ఇంకా కిందకి జారిపోతాను.
నీ ఒళ్లోకి, అక్కన్నుంచి సగం కలిపి నువ్వొదిలేసిన చద్దన్నం గిన్నెలోకి
అక్కన్నుంచి కొంచెం లేటుగానైనా నువ్వు కొనిచ్చిన ప్రతీ వస్తువులోకి
దూరిపోతాను.

మరికొంత సేపటి తర్వాత
మళ్లీ నీకు ఫోన్ చేసి, "ఇందాక ఏం చెప్పాలో తెలీక ఫోన్ కావాలని తీసుకోలే"దంటాను.
నువ్వేమో తెలుసులే అని కూడా అనవు. నిజంగా నవ్వుతావు
మా చిన్నిప్పుడు నువు చాలా మందికి చెప్పిన "కొంచెం ఇబ్బందుంది ఇంకొక్కరోజాగు" అన్న మాటలా ఇప్పుడు నేను
ఓ ఐదారు నిమిషాలు నిజంగా బతగ్గలిగితే చాలు నాన్నా .

కనీసం

నడుస్తూనో నటిస్తూనో
కొంత మాట్లాడుకుని, వెళ్లిపోతూ నవ్వుకునే ముఖాలమే మనం

ఇంకా కుదిరితే
అనుకుంటున్న ఇష్ట సమాధిలోకి చెరోసగం చేరిపోదాం
ముడివేయబడొద్దని నువ్వో,
ముచ్చటైనా తీరుద్దని నేనో, మళ్ళీ మళ్ళీ కనీసం కలుద్దాం.
ఇంకా కుదిరితే ...
నువ్వు సమస్తమవ్వు, నేను చివరంచుకి నడుస్తా