Skip to main content

ముందుమాట- 7


పెదాలనుంచి పెదాలగుండా మెదళ్ళలోకి ముద్దిచ్చినపుడు మనం కళ్ళు మూసుకున్నందుకే మెదడుది ప్రేమనీ, పెదాల్ది మోహమనీ తెలీలేదు . ఎంతసేపలా గుటకలేస్తావ్ ఏదో ఒకటి మాట్లాడు అన్నప్పుడు సూరీడి ఎరుపునీ చంద్రుడి తెలుపునీ పొగుడుతాను. తొక్కలోసోది చెప్పొద్దంటావు. అపుడు నేను నీ వైపు నువ్వు నావైపు చూస్తే చిర్నవ్వడం తప్పదు మనకు. లేటవుతుందా అనడిగితే నీ సమక్షంలో చీకటిపడదన్నావు. అవును అద్దరాత్రి నిద్దర్రానపుడు మాట్లాడుకునీ మాట్లాడుకునీ మనం తెల్లారిపోయాం.
 నీళ్లంటే ఇష్టమన్నావనీ నాతోపాటు తీసుకెళ్తాను. అందీ అందని తామర పువ్వుల్ని కోసిస్తాను. పూలను విదిల్చాక నీటిబొట్టు నీ బుగ్గలమీద పడ్డందుకూ నేను దాన్ని తుడుస్తున్నందుకూ తిడతావు. దానికీ మగబుద్దని పేరెడతావు. దూరంగా జరిగి కూర్చుని దగ్గరకు రాలేదెందుకని కోపగిస్తావు. నీళ్ళ లోతుని గురించీ నీటి అడుగున దాగున్నదాని గురించీ ఆలోచిస్తుంటే ఉలికిపడేట్టు రాయేస్తావ్ . నాకు నీలాగ గులకరాళ్ళకి అలక నేర్పడం తెలీదు. అందుకనే నువ్వేమన్నా అను. మళ్ళీ వచ్చి ముట్టుకుంటాను. ముద్దెట్టుకుంటాను.

Comments

Popular posts from this blog

॥ శోభనాలు ॥

మొదలుపెట్టడం నీకూ, నాకూ కొత్తే కదా
నువ్వో నేనో చొరవతీసుకుని ఏదో ఒకటి చేద్దాం
మనకు చెవిలో చెప్పినవి చెప్పినట్టే చేయాలని ఇదివరకే తెలుసు
గడియ సరిగా పెట్టి కిటికీలు మూస్తే సరిపోదు
సర్ధడాలు ఆపేసి పక్కపైకొస్తే త్వరగా లైటార్పేదాం
నీకు తెలుసోలేదో గోడలకు చేవులేకాదు కళ్ళు కూడా ఉంటాయ్
అదిగో చూడు గుడ్లప్పగించి ఎలా చూస్తున్నాయో
వాటి కళ్ళకు గంతలు కట్టలేం గాని.
మనల్ని మనమే దాచేసుకుందాం!
శోభనం అంటే మనలోమనం దాగిపోవడం అని మెల్లమెల్లగా రాసుకుందాం!


పళ్ళూ పాలగ్లాసూ పాతబడిపోయి పక్కనొచ్చి కూర్చున్నాక
కళ్ళలో కళ్ళెట్టి చూస్తే వంద చందమామలు ఉదయించాలి.
అంత మాత్రానికే రాత్రైనట్టు నిర్ధారణకు రావద్దు.
వందచందమామలూ వెన్నెలై కురిసి మనం చల్లగా ఐపోవాలి .
ఒంట్లో వనుకుపుట్టి వేడిసెగ కోసం ఎదురుచూడాలి
వేడి సరిపోక తంటాలు పడుతుంటే ఎలాగోలా తెల్లరిపోవాలి
చెప్పాపెట్టకుండా సూరీడు వచ్చేసాక
చలీ,గిలీ ఏమీ ఉండనపుడు
చక్కిలిగిలి పెట్టుకుని చేరోపక్కకీ మంచం దిగాలి
శోభనం అంటే చలికాచుకోవడం అనే నిర్వచనం రాయాలి


కల్మషం లేకుండా ప్రేమించిన నాడు
ప్రేమించగలిగినవాడు పిల్లాడే అని
ఒల్లోపెట్టుకుని తల్లోచెయ్యేసి నిమురుతుంట…

F1.

కొంత సేపటికి ముందు.
"స్నానానికెళ్లినట్టున్నావ్" ఫోన్ తీసుకోలేదు.

కొంత సేపటి తర్వాత
స్నానం చేస్తూ, నన్ను అర్ధం చేసుకున్నావో, అలవాటు చేసుకున్నావో
ఆలోచిస్తూ
తలపై నుంచి పోసుకున్ననీళ్లలో కలిసి ఇంకా ఇంకా కిందకి జారిపోతాను.
నీ ఒళ్లోకి, అక్కన్నుంచి సగం కలిపి నువ్వొదిలేసిన చద్దన్నం గిన్నెలోకి
అక్కన్నుంచి కొంచెం లేటుగానైనా నువ్వు కొనిచ్చిన ప్రతీ వస్తువులోకి
దూరిపోతాను.

మరికొంత సేపటి తర్వాత
మళ్లీ నీకు ఫోన్ చేసి, "ఇందాక ఏం చెప్పాలో తెలీక ఫోన్ కావాలని తీసుకోలే"దంటాను.
నువ్వేమో తెలుసులే అని కూడా అనవు. నిజంగా నవ్వుతావు
మా చిన్నిప్పుడు నువు చాలా మందికి చెప్పిన "కొంచెం ఇబ్బందుంది ఇంకొక్కరోజాగు" అన్న మాటలా ఇప్పుడు నేను
ఓ ఐదారు నిమిషాలు నిజంగా బతగ్గలిగితే చాలు నాన్నా .

కనీసం

నడుస్తూనో నటిస్తూనో
కొంత మాట్లాడుకుని, వెళ్లిపోతూ నవ్వుకునే ముఖాలమే మనం

ఇంకా కుదిరితే
అనుకుంటున్న ఇష్ట సమాధిలోకి చెరోసగం చేరిపోదాం
ముడివేయబడొద్దని నువ్వో,
ముచ్చటైనా తీరుద్దని నేనో, మళ్ళీ మళ్ళీ కనీసం కలుద్దాం.
ఇంకా కుదిరితే ...
నువ్వు సమస్తమవ్వు, నేను చివరంచుకి నడుస్తా