Skip to main content

||ముందుమాట- 6||

నేను ఆలోచించడంలోనూ నువ్వు ఆచరించడంలోనూ ఉండిపోయామన్న నిజం తెలిస్తే నా ప్రాక్టికల్ అండ్ అవుట్ స్పోకెన్ మాటలెప్పుడూ సిగ్గులేనివి కాదు . నీ బుద్దే అంత నాకు తెలీదా అని నేను అనుకున్నదే నువ్వు చెబుతావనీ అంటావ్. నేను అనుకొని ఆగిపోయినదానికీ నువ్వు అలోచించి అనేసినదానికీ నువ్ పెట్ట్టిన పేరు మగబుద్ది. కాసేపు దాన్నలా ఉండనియ్. నిన్ను ఒప్పించడానికో నన్ను నేను తప్పించుకోడానికో నీజడ బాగుందనీ నీబొట్టుబిళ్ళ భలే ఉంటుందనీ అనలేదు . అప్పుడు జడ ముందేసుకుని బొట్టుబిళ్ళ సర్దుకుని నవ్వినదంతా నాటకమని నాకు తెలీదు.


పర్లేచ్చేప్పు మేథ్స్ క్లాసే, సార్ లేడు అంటాను. ఎప్పుడొస్తున్నావ్ అనడుగుతావ్ . టికెట్ కన్ఫాం కాలేదంటాను. అది నా చేతిలో పని అంటూ చుప్ మన్న చప్పుడేదో చేస్తావ్. అది ముద్దని అనుకునే బయల్దేరతాను. రైల్లో బ్రమిస్తూనే రమిస్తాను. నిన్ను చేరేసరికి రాత్రిమొత్తం తెల్లారుతుంది. రైల్వేస్టేషన్ రంగు మారుతుంది . ఇద్దరం కలిసి టిఫిన్ చేసిన దగ్గర్నుండీ మళ్ళీ నేను బయల్దేరేవరకూ నా ప్ర్రాక్టికల్ అండ్ అవుట్ స్పోకెన్ మాటలు అస్సలు నచ్చవు నీకు. దగ్గరవడం అంటే భౌతికమైన దూరం తగ్గడం కాదని ఏదో ఉదాత్తమైన మాట చెప్తాను. దగ్గరవడం అంటే ముద్దెట్టుకోవడం కాదంటూనే ఆ రైల్వే స్టేషన్లో ప్రయానికులకు విజ్ఞ్యఫి అన్న డైలాగ్ వినకుండా చేస్తావ్. అందుకు కదా ఓ ముద్దు కోసం ఎప్పుడూ నిందల్ని నామీదేసుకుంటాను.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

॥ శోభనాలు ॥

మొదలుపెట్టడం నీకూ, నాకూ కొత్తే కదా
నువ్వో నేనో చొరవతీసుకుని ఏదో ఒకటి చేద్దాం
మనకు చెవిలో చెప్పినవి చెప్పినట్టే చేయాలని ఇదివరకే తెలుసు
గడియ సరిగా పెట్టి కిటికీలు మూస్తే సరిపోదు
సర్ధడాలు ఆపేసి పక్కపైకొస్తే త్వరగా లైటార్పేదాం
నీకు తెలుసోలేదో గోడలకు చేవులేకాదు కళ్ళు కూడా ఉంటాయ్
అదిగో చూడు గుడ్లప్పగించి ఎలా చూస్తున్నాయో
వాటి కళ్ళకు గంతలు కట్టలేం గాని.
మనల్ని మనమే దాచేసుకుందాం!
శోభనం అంటే మనలోమనం దాగిపోవడం అని మెల్లమెల్లగా రాసుకుందాం!


పళ్ళూ పాలగ్లాసూ పాతబడిపోయి పక్కనొచ్చి కూర్చున్నాక
కళ్ళలో కళ్ళెట్టి చూస్తే వంద చందమామలు ఉదయించాలి.
అంత మాత్రానికే రాత్రైనట్టు నిర్ధారణకు రావద్దు.
వందచందమామలూ వెన్నెలై కురిసి మనం చల్లగా ఐపోవాలి .
ఒంట్లో వనుకుపుట్టి వేడిసెగ కోసం ఎదురుచూడాలి
వేడి సరిపోక తంటాలు పడుతుంటే ఎలాగోలా తెల్లరిపోవాలి
చెప్పాపెట్టకుండా సూరీడు వచ్చేసాక
చలీ,గిలీ ఏమీ ఉండనపుడు
చక్కిలిగిలి పెట్టుకుని చేరోపక్కకీ మంచం దిగాలి
శోభనం అంటే చలికాచుకోవడం అనే నిర్వచనం రాయాలి


కల్మషం లేకుండా ప్రేమించిన నాడు
ప్రేమించగలిగినవాడు పిల్లాడే అని
ఒల్లోపెట్టుకుని తల్లోచెయ్యేసి నిమురుతుంట…

F1.

కొంత సేపటికి ముందు.
"స్నానానికెళ్లినట్టున్నావ్" ఫోన్ తీసుకోలేదు.

కొంత సేపటి తర్వాత
స్నానం చేస్తూ, నన్ను అర్ధం చేసుకున్నావో, అలవాటు చేసుకున్నావో
ఆలోచిస్తూ
తలపై నుంచి పోసుకున్ననీళ్లలో కలిసి ఇంకా ఇంకా కిందకి జారిపోతాను.
నీ ఒళ్లోకి, అక్కన్నుంచి సగం కలిపి నువ్వొదిలేసిన చద్దన్నం గిన్నెలోకి
అక్కన్నుంచి కొంచెం లేటుగానైనా నువ్వు కొనిచ్చిన ప్రతీ వస్తువులోకి
దూరిపోతాను.

మరికొంత సేపటి తర్వాత
మళ్లీ నీకు ఫోన్ చేసి, "ఇందాక ఏం చెప్పాలో తెలీక ఫోన్ కావాలని తీసుకోలే"దంటాను.
నువ్వేమో తెలుసులే అని కూడా అనవు. నిజంగా నవ్వుతావు
మా చిన్నిప్పుడు నువు చాలా మందికి చెప్పిన "కొంచెం ఇబ్బందుంది ఇంకొక్కరోజాగు" అన్న మాటలా ఇప్పుడు నేను
ఓ ఐదారు నిమిషాలు నిజంగా బతగ్గలిగితే చాలు నాన్నా .

కనీసం

నడుస్తూనో నటిస్తూనో
కొంత మాట్లాడుకుని, వెళ్లిపోతూ నవ్వుకునే ముఖాలమే మనం

ఇంకా కుదిరితే
అనుకుంటున్న ఇష్ట సమాధిలోకి చెరోసగం చేరిపోదాం
ముడివేయబడొద్దని నువ్వో,
ముచ్చటైనా తీరుద్దని నేనో, మళ్ళీ మళ్ళీ కనీసం కలుద్దాం.
ఇంకా కుదిరితే ...
నువ్వు సమస్తమవ్వు, నేను చివరంచుకి నడుస్తా