Skip to main content

||ముందుమాట- 6||

నేను ఆలోచించడంలోనూ నువ్వు ఆచరించడంలోనూ ఉండిపోయామన్న నిజం తెలిస్తే నా ప్రాక్టికల్ అండ్ అవుట్ స్పోకెన్ మాటలెప్పుడూ సిగ్గులేనివి కాదు . నీ బుద్దే అంత నాకు తెలీదా అని నేను అనుకున్నదే నువ్వు చెబుతావనీ అంటావ్. నేను అనుకొని ఆగిపోయినదానికీ నువ్వు అలోచించి అనేసినదానికీ నువ్ పెట్ట్టిన పేరు మగబుద్ది. కాసేపు దాన్నలా ఉండనియ్. నిన్ను ఒప్పించడానికో నన్ను నేను తప్పించుకోడానికో నీజడ బాగుందనీ నీబొట్టుబిళ్ళ భలే ఉంటుందనీ అనలేదు . అప్పుడు జడ ముందేసుకుని బొట్టుబిళ్ళ సర్దుకుని నవ్వినదంతా నాటకమని నాకు తెలీదు.


పర్లేచ్చేప్పు మేథ్స్ క్లాసే, సార్ లేడు అంటాను. ఎప్పుడొస్తున్నావ్ అనడుగుతావ్ . టికెట్ కన్ఫాం కాలేదంటాను. అది నా చేతిలో పని అంటూ చుప్ మన్న చప్పుడేదో చేస్తావ్. అది ముద్దని అనుకునే బయల్దేరతాను. రైల్లో బ్రమిస్తూనే రమిస్తాను. నిన్ను చేరేసరికి రాత్రిమొత్తం తెల్లారుతుంది. రైల్వేస్టేషన్ రంగు మారుతుంది . ఇద్దరం కలిసి టిఫిన్ చేసిన దగ్గర్నుండీ మళ్ళీ నేను బయల్దేరేవరకూ నా ప్ర్రాక్టికల్ అండ్ అవుట్ స్పోకెన్ మాటలు అస్సలు నచ్చవు నీకు. దగ్గరవడం అంటే భౌతికమైన దూరం తగ్గడం కాదని ఏదో ఉదాత్తమైన మాట చెప్తాను. దగ్గరవడం అంటే ముద్దెట్టుకోవడం కాదంటూనే ఆ రైల్వే స్టేషన్లో ప్రయానికులకు విజ్ఞ్యఫి అన్న డైలాగ్ వినకుండా చేస్తావ్. అందుకు కదా ఓ ముద్దు కోసం ఎప్పుడూ నిందల్ని నామీదేసుకుంటాను.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

F1.

కొంత సేపటికి ముందు.
"స్నానానికెళ్లినట్టున్నావ్" ఫోన్ తీసుకోలేదు.

కొంత సేపటి తర్వాత
స్నానం చేస్తూ, నన్ను అర్ధం చేసుకున్నావో, అలవాటు చేసుకున్నావో
ఆలోచిస్తూ
తలపై నుంచి పోసుకున్ననీళ్లలో కలిసి ఇంకా ఇంకా కిందకి జారిపోతాను.
నీ ఒళ్లోకి, అక్కన్నుంచి సగం కలిపి నువ్వొదిలేసిన చద్దన్నం గిన్నెలోకి
అక్కన్నుంచి కొంచెం లేటుగానైనా నువ్వు కొనిచ్చిన ప్రతీ వస్తువులోకి
దూరిపోతాను.

మరికొంత సేపటి తర్వాత
మళ్లీ నీకు ఫోన్ చేసి, "ఇందాక ఏం చెప్పాలో తెలీక ఫోన్ కావాలని తీసుకోలే"దంటాను.
నువ్వేమో తెలుసులే అని కూడా అనవు. నిజంగా నవ్వుతావు
మా చిన్నిప్పుడు నువు చాలా మందికి చెప్పిన "కొంచెం ఇబ్బందుంది ఇంకొక్కరోజాగు" అన్న మాటలా ఇప్పుడు నేను
ఓ ఐదారు నిమిషాలు నిజంగా బతగ్గలిగితే చాలు నాన్నా .

కనీసం

నడుస్తూనో నటిస్తూనో
కొంత మాట్లాడుకుని, వెళ్లిపోతూ నవ్వుకునే ముఖాలమే మనం

ఇంకా కుదిరితే
అనుకుంటున్న ఇష్ట సమాధిలోకి చెరోసగం చేరిపోదాం
ముడివేయబడొద్దని నువ్వో,
ముచ్చటైనా తీరుద్దని నేనో, మళ్ళీ మళ్ళీ కనీసం కలుద్దాం.
ఇంకా కుదిరితే ...
నువ్వు సమస్తమవ్వు, నేను చివరంచుకి నడుస్తా

షేరాటో

పళ్లుగిట్టగరిసి కళ్ళు మూసీ తెరుస్తూ వొస్తున్నమంటనాపుకుంటూ బతిమాలుతుంటే మెల్లగా ఏల్లెంబడి ఉచ్చ ఉండుండీ కొన్ని చుక్కలు కారాక , విదుల్చుకునీ వెనక్కొంగీ రోడ్డేపు చూస్తే దూరంగా ఎక్కాల్సిన బసొస్తుంది. పనేమో పూర్తవలేదు. కాళ్ళు రెండూ ఎడంగాపెట్టి ఇంకా తినికీ,తినికీ బతిమాలుతూనే ఉన్నాను. బసు దగ్గిరపడేకొద్దీ కంగారుతో కాత గట్టిగా జిప్ లాగితే ఉన్నది కాస్తా విరిగిపోయింది. నవ్వకండి నేన్నన్నది జిప్ గురుంచేలెండి. అప్పటిదాకా ఏక్షన్ షూమీద మెరుస్తున్న ఇస్త్రీపేంటుకున్న అందమంతా దొబ్బింది. మన దర్శన భాగ్యం, భాగోతం భాగ్యనగరమెందుకు చూడాలని, ఇన్సట్ తీసేసి చూసుకుంటే పొడుగు చొక్కాలో పెద్దాపురం తిరునాల్లో గెడలుమీద నడిచే జోకర్గాడిలా ఉన్నాను. గబ్బిలాయుల్లా ఊచలుపట్టుకు వేలాడుతున్న సమరవీరుల చంకల్లో వోసన పీలుస్తూనే ఎవడిదో కాలు కాతపక్కకు జరిపి నాకాలికోసం ఖాళీ చోటు చూసుకున్నాక పట్టుకోసం ఏదీ దొరకని కారణాన ఎవడిదో ఏదో పట్టుకు చిరాకుబడిపోయాక, వాడన్నాడు. “అయ్యో భయ్యా నాకున్నదొక్కటే బెల్టు. అదీ తెగిపోయింది ఇన్సట్ చేయకపోతే మా బాస్ తిడతాడు” అంటుంటే , విభూదితో అడ్డబొట్టు మీద తెలుగూ,తమిళం కలిసిన మొకంతో దాదాపుగా ఎంకన్నబాబు రంగున్న …