Skip to main content
తొక్కుడుగడ్డి పోగేసి నిప్పంటించి పొగపెట్టి
గేదెలకు గడ్డేసాక రుమాలుతో అరుగు అటూ ఇటూ తుడిసి నడుమాల్చుతావ్
ఆ సల్లదనానికి మెల్లగా కల్లుమూస్తావ్

నువ్వు పొగెడతావనీ గడ్దేస్తావనీ అరుగుమీద అటూ ఇటూ తుడిసి పడుకుంటావనీ
చల్లగా కల్లుమూస్తూ నన్ను పిలుస్తావని తెలుసు నాన్నా
అయినా నీదరికి రాను.

ఒగటిరెండు సార్లు పిలిచీ నిద్రోతున్నావని తెలీకుండా నిద్దరోయి
కలవరింతల్లో ఒరేయ్ రాజూ అన్నాక
నాకు ప్రాణం లేచొస్తాది. నా నిద్రపుడు నిజంగా చస్తాది
తాగున్న నీకు ఓ చెంబుడు నీళ్ళు పక్కనెట్టి నా దాహం తీర్చుకుంటాను

అవునా ?

నిద్రని నటించిన నువ్వేమో నవ్వుతావు
పక్కన రుమాలు పరిచి మాటాడకపోతే నేనూ ఆ పక్కనే పడుకుంటాను.

మిణుగురుల సంగీతంతో చీకటిలో మన రాత్రి నిద్దరోయాక
ఆరుబైట చిరుగాలికి కొబ్బరాకుల్లా కదుల్తూ
ఆగీ ఆగీ నేనే అడుగుతాను
నాన్న ఎందుకు కలవరిస్తావని

నువ్వేమో నవ్వుతావు
పిలుపు కలవరింతగా మారిందని
ప్రేమను నిర్ధారించుకుని పడుకుండిపోతాను

నాన్నా
ప్రేమే పిలుపును కలవరింత చేస్తాదని
నువ్వైనా చెప్పు నిద్దర్రాని డాడీలకి

Comments

Popular posts from this blog

F1.

కొంత సేపటికి ముందు.
"స్నానానికెళ్లినట్టున్నావ్" ఫోన్ తీసుకోలేదు.

కొంత సేపటి తర్వాత
స్నానం చేస్తూ, నన్ను అర్ధం చేసుకున్నావో, అలవాటు చేసుకున్నావో
ఆలోచిస్తూ
తలపై నుంచి పోసుకున్ననీళ్లలో కలిసి ఇంకా ఇంకా కిందకి జారిపోతాను.
నీ ఒళ్లోకి, అక్కన్నుంచి సగం కలిపి నువ్వొదిలేసిన చద్దన్నం గిన్నెలోకి
అక్కన్నుంచి కొంచెం లేటుగానైనా నువ్వు కొనిచ్చిన ప్రతీ వస్తువులోకి
దూరిపోతాను.

మరికొంత సేపటి తర్వాత
మళ్లీ నీకు ఫోన్ చేసి, "ఇందాక ఏం చెప్పాలో తెలీక ఫోన్ కావాలని తీసుకోలే"దంటాను.
నువ్వేమో తెలుసులే అని కూడా అనవు. నిజంగా నవ్వుతావు
మా చిన్నిప్పుడు నువు చాలా మందికి చెప్పిన "కొంచెం ఇబ్బందుంది ఇంకొక్కరోజాగు" అన్న మాటలా ఇప్పుడు నేను
ఓ ఐదారు నిమిషాలు నిజంగా బతగ్గలిగితే చాలు నాన్నా .

కనీసం

నడుస్తూనో నటిస్తూనో
కొంత మాట్లాడుకుని, వెళ్లిపోతూ నవ్వుకునే ముఖాలమే మనం

ఇంకా కుదిరితే
అనుకుంటున్న ఇష్ట సమాధిలోకి చెరోసగం చేరిపోదాం
ముడివేయబడొద్దని నువ్వో,
ముచ్చటైనా తీరుద్దని నేనో, మళ్ళీ మళ్ళీ కనీసం కలుద్దాం.
ఇంకా కుదిరితే ...
నువ్వు సమస్తమవ్వు, నేను చివరంచుకి నడుస్తా

షేరాటో

పళ్లుగిట్టగరిసి కళ్ళు మూసీ తెరుస్తూ వొస్తున్నమంటనాపుకుంటూ బతిమాలుతుంటే మెల్లగా ఏల్లెంబడి ఉచ్చ ఉండుండీ కొన్ని చుక్కలు కారాక , విదుల్చుకునీ వెనక్కొంగీ రోడ్డేపు చూస్తే దూరంగా ఎక్కాల్సిన బసొస్తుంది. పనేమో పూర్తవలేదు. కాళ్ళు రెండూ ఎడంగాపెట్టి ఇంకా తినికీ,తినికీ బతిమాలుతూనే ఉన్నాను. బసు దగ్గిరపడేకొద్దీ కంగారుతో కాత గట్టిగా జిప్ లాగితే ఉన్నది కాస్తా విరిగిపోయింది. నవ్వకండి నేన్నన్నది జిప్ గురుంచేలెండి. అప్పటిదాకా ఏక్షన్ షూమీద మెరుస్తున్న ఇస్త్రీపేంటుకున్న అందమంతా దొబ్బింది. మన దర్శన భాగ్యం, భాగోతం భాగ్యనగరమెందుకు చూడాలని, ఇన్సట్ తీసేసి చూసుకుంటే పొడుగు చొక్కాలో పెద్దాపురం తిరునాల్లో గెడలుమీద నడిచే జోకర్గాడిలా ఉన్నాను. గబ్బిలాయుల్లా ఊచలుపట్టుకు వేలాడుతున్న సమరవీరుల చంకల్లో వోసన పీలుస్తూనే ఎవడిదో కాలు కాతపక్కకు జరిపి నాకాలికోసం ఖాళీ చోటు చూసుకున్నాక పట్టుకోసం ఏదీ దొరకని కారణాన ఎవడిదో ఏదో పట్టుకు చిరాకుబడిపోయాక, వాడన్నాడు. “అయ్యో భయ్యా నాకున్నదొక్కటే బెల్టు. అదీ తెగిపోయింది ఇన్సట్ చేయకపోతే మా బాస్ తిడతాడు” అంటుంటే , విభూదితో అడ్డబొట్టు మీద తెలుగూ,తమిళం కలిసిన మొకంతో దాదాపుగా ఎంకన్నబాబు రంగున్న …