Skip to main content

వెలితి



నిండుగా తిన్నాసరే నిండని రాత్రులుంటాయ్

కంచంనిండా పెట్టుకున్నా కొన్ని కబుర్లుండాలి

పప్పో పెరుగో ఎప్పుడూ సరిపోదు

సరిగ్గా నాకేసి సూసాక కదా కడుపు నిండేది

ఏమీ మాట్లాడకుండా తినమన్నపుడో,

మొకం సూపించకుండా వడ్డిస్తున్నపుడో

ఆ నిండిన కంచం , ఆ నీళ్ళ గ్లాసూ నాతో మాటాడవు


అప్పుడే

ఒంటరితనపు నిర్వచనాలు, ఎంగిలి కంచంలో ఏళ్లతో రాస్తాను.


నేనెందుకూ నీకందరూ ఉన్నారు అంటుంటావు

ఒక్కోసారి సమూహంలో ఒంటరవుతాం , లేదా ఒక్కరమే సమూహమవుతాం

తెలీదా! కొన్ని మాటలు కేవలం కరచాలనాలకి కల్పితాలు

కొన్ని గుండె సెరువులో పడ్డ గులక రాళ్ళు


మాట్లాడు

నీ స్నేహం చేరువయ్యాక

నువ్విసిరే మాటల రాళ్ళకు, నా గుండె సెరువవుద్ది.


నేను మాట్లాడకుండా తిండం పూర్తిసేసాక

మనసు నిండక మాఅమ్మ గుర్తొస్తది

అపుడేమో ఆగకుండా కన్నీలొస్తయి






Comments

  1. అవును నిజం, తిండి కేవలం కడుపు మాత్రమే నింపొచ్చు. చుట్టూ నవ్వులు, మాటలు ఉంటేనే అది మనసు నింపే భోజనమవుతుంది.

    మధ్యలో కొన్ని పంక్తులు out of place లాగ అనిపించాయి. "ఒక్కోసారి సమూహంలో ఒంటరవుతాం , లేదా ఒక్కరమే సమూహమవుతాం
    తెలీదా! కొన్ని మాటలు కేవలం కరచాలనాలకి కల్పితాలు" ఈ లైన్స్ కవిత మూల భావానికి సరిపోయినా, ఒరిజనల్ ఫీల్ ని ఏదో తగ్గించినట్టనిపించింది. నాకు కవిత్వంతో పెద్ద పరిచయం లేదు, కాబట్టి నాకనిపించింది కరెక్టో కాదో తెలీదు.

    మళ్ళీ నచ్చింది :)

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

॥ శోభనాలు ॥

మొదలుపెట్టడం నీకూ, నాకూ కొత్తే కదా
నువ్వో నేనో చొరవతీసుకుని ఏదో ఒకటి చేద్దాం
మనకు చెవిలో చెప్పినవి చెప్పినట్టే చేయాలని ఇదివరకే తెలుసు
గడియ సరిగా పెట్టి కిటికీలు మూస్తే సరిపోదు
సర్ధడాలు ఆపేసి పక్కపైకొస్తే త్వరగా లైటార్పేదాం
నీకు తెలుసోలేదో గోడలకు చేవులేకాదు కళ్ళు కూడా ఉంటాయ్
అదిగో చూడు గుడ్లప్పగించి ఎలా చూస్తున్నాయో
వాటి కళ్ళకు గంతలు కట్టలేం గాని.
మనల్ని మనమే దాచేసుకుందాం!
శోభనం అంటే మనలోమనం దాగిపోవడం అని మెల్లమెల్లగా రాసుకుందాం!


పళ్ళూ పాలగ్లాసూ పాతబడిపోయి పక్కనొచ్చి కూర్చున్నాక
కళ్ళలో కళ్ళెట్టి చూస్తే వంద చందమామలు ఉదయించాలి.
అంత మాత్రానికే రాత్రైనట్టు నిర్ధారణకు రావద్దు.
వందచందమామలూ వెన్నెలై కురిసి మనం చల్లగా ఐపోవాలి .
ఒంట్లో వనుకుపుట్టి వేడిసెగ కోసం ఎదురుచూడాలి
వేడి సరిపోక తంటాలు పడుతుంటే ఎలాగోలా తెల్లరిపోవాలి
చెప్పాపెట్టకుండా సూరీడు వచ్చేసాక
చలీ,గిలీ ఏమీ ఉండనపుడు
చక్కిలిగిలి పెట్టుకుని చేరోపక్కకీ మంచం దిగాలి
శోభనం అంటే చలికాచుకోవడం అనే నిర్వచనం రాయాలి


కల్మషం లేకుండా ప్రేమించిన నాడు
ప్రేమించగలిగినవాడు పిల్లాడే అని
ఒల్లోపెట్టుకుని తల్లోచెయ్యేసి నిమురుతుంట…

F1.

కొంత సేపటికి ముందు.
"స్నానానికెళ్లినట్టున్నావ్" ఫోన్ తీసుకోలేదు.

కొంత సేపటి తర్వాత
స్నానం చేస్తూ, నన్ను అర్ధం చేసుకున్నావో, అలవాటు చేసుకున్నావో
ఆలోచిస్తూ
తలపై నుంచి పోసుకున్ననీళ్లలో కలిసి ఇంకా ఇంకా కిందకి జారిపోతాను.
నీ ఒళ్లోకి, అక్కన్నుంచి సగం కలిపి నువ్వొదిలేసిన చద్దన్నం గిన్నెలోకి
అక్కన్నుంచి కొంచెం లేటుగానైనా నువ్వు కొనిచ్చిన ప్రతీ వస్తువులోకి
దూరిపోతాను.

మరికొంత సేపటి తర్వాత
మళ్లీ నీకు ఫోన్ చేసి, "ఇందాక ఏం చెప్పాలో తెలీక ఫోన్ కావాలని తీసుకోలే"దంటాను.
నువ్వేమో తెలుసులే అని కూడా అనవు. నిజంగా నవ్వుతావు
మా చిన్నిప్పుడు నువు చాలా మందికి చెప్పిన "కొంచెం ఇబ్బందుంది ఇంకొక్కరోజాగు" అన్న మాటలా ఇప్పుడు నేను
ఓ ఐదారు నిమిషాలు నిజంగా బతగ్గలిగితే చాలు నాన్నా .

కనీసం

నడుస్తూనో నటిస్తూనో
కొంత మాట్లాడుకుని, వెళ్లిపోతూ నవ్వుకునే ముఖాలమే మనం

ఇంకా కుదిరితే
అనుకుంటున్న ఇష్ట సమాధిలోకి చెరోసగం చేరిపోదాం
ముడివేయబడొద్దని నువ్వో,
ముచ్చటైనా తీరుద్దని నేనో, మళ్ళీ మళ్ళీ కనీసం కలుద్దాం.
ఇంకా కుదిరితే ...
నువ్వు సమస్తమవ్వు, నేను చివరంచుకి నడుస్తా