Skip to main content
బస్సెక్కుతూ
వానపడుతుందెల్లునాన్న అంటే
రాలిపడ్డ చినుకులన్నీ వానవేం కాదన్నావ్
కొన్ని జననాలు , మరణాలూ , ఇంకొన్ని కారణాలు
కనుగుడ్డుమీద పురుడేసుకుని జర్రున జారిపడతాయన్నావ్

నేన్నవ్వి తత్వమా అని ప్రశ్నిస్తే
తలెత్తి చూసిన నీ కళ్ళలో కన్నీరవుతున్న సందర్బాలు
అపుడు నిన్ను చూస్తే నాకు మాటరాదు
నీలాగ కన్నీళ్ళూ కారవు
ఉబికి వస్తున్న దుఃఖమంతా దాచేసి
గొంతులో ఉంచుకుని గుటకలేస్తాను

కనీసం ఒళ్లన్నా తుడవని నన్ను మాయతడితో ఎత్తుకున్నాక
ఏమనిపించిందీ అనడిగాను
ఇంకా దానికి సమాదానంగా ఏళ్లకొద్దీ ఏడుస్తున్నావ్
మొన్నీమధ్య
కన్నాలమ్మ చెట్టు దగ్గర బొట్టెట్టి సాగనంపుతూ
సంతోసాలూ దుఃఖాలు సమానమని చెప్పింది ఇన్నాక
బాదేంలేదు నాన్న అంటుంటే , మళ్ళీ పుట్టానని ముద్దెట్టుకున్నావు


మరణాలు మనం మరువలేం
ఈ పూట దుఃఖానికే కాదు
బాగుండి నవ్విన పతిసారీ నీ ఉనికి చేత నాకళ్ళలో నీల్లొస్తాయి

(పొద్దున్న పోన్జేసి ఒక ఆత్మ శాంతించి సరిగ్గా రెండేళ్ళు కదా, ఇవ్వలంతా నవ్వుతుండ్రా అన్నాడు. కృష్ణవేనికి నివాళులిచ్చేసాడని అర్ధమై నవ్వేసాను )

20/02/2014

Comments

Popular posts from this blog

F1.

కొంత సేపటికి ముందు.
"స్నానానికెళ్లినట్టున్నావ్" ఫోన్ తీసుకోలేదు.

కొంత సేపటి తర్వాత
స్నానం చేస్తూ, నన్ను అర్ధం చేసుకున్నావో, అలవాటు చేసుకున్నావో
ఆలోచిస్తూ
తలపై నుంచి పోసుకున్ననీళ్లలో కలిసి ఇంకా ఇంకా కిందకి జారిపోతాను.
నీ ఒళ్లోకి, అక్కన్నుంచి సగం కలిపి నువ్వొదిలేసిన చద్దన్నం గిన్నెలోకి
అక్కన్నుంచి కొంచెం లేటుగానైనా నువ్వు కొనిచ్చిన ప్రతీ వస్తువులోకి
దూరిపోతాను.

మరికొంత సేపటి తర్వాత
మళ్లీ నీకు ఫోన్ చేసి, "ఇందాక ఏం చెప్పాలో తెలీక ఫోన్ కావాలని తీసుకోలే"దంటాను.
నువ్వేమో తెలుసులే అని కూడా అనవు. నిజంగా నవ్వుతావు
మా చిన్నిప్పుడు నువు చాలా మందికి చెప్పిన "కొంచెం ఇబ్బందుంది ఇంకొక్కరోజాగు" అన్న మాటలా ఇప్పుడు నేను
ఓ ఐదారు నిమిషాలు నిజంగా బతగ్గలిగితే చాలు నాన్నా .

కనీసం

నడుస్తూనో నటిస్తూనో
కొంత మాట్లాడుకుని, వెళ్లిపోతూ నవ్వుకునే ముఖాలమే మనం

ఇంకా కుదిరితే
అనుకుంటున్న ఇష్ట సమాధిలోకి చెరోసగం చేరిపోదాం
ముడివేయబడొద్దని నువ్వో,
ముచ్చటైనా తీరుద్దని నేనో, మళ్ళీ మళ్ళీ కనీసం కలుద్దాం.
ఇంకా కుదిరితే ...
నువ్వు సమస్తమవ్వు, నేను చివరంచుకి నడుస్తా

షేరాటో

పళ్లుగిట్టగరిసి కళ్ళు మూసీ తెరుస్తూ వొస్తున్నమంటనాపుకుంటూ బతిమాలుతుంటే మెల్లగా ఏల్లెంబడి ఉచ్చ ఉండుండీ కొన్ని చుక్కలు కారాక , విదుల్చుకునీ వెనక్కొంగీ రోడ్డేపు చూస్తే దూరంగా ఎక్కాల్సిన బసొస్తుంది. పనేమో పూర్తవలేదు. కాళ్ళు రెండూ ఎడంగాపెట్టి ఇంకా తినికీ,తినికీ బతిమాలుతూనే ఉన్నాను. బసు దగ్గిరపడేకొద్దీ కంగారుతో కాత గట్టిగా జిప్ లాగితే ఉన్నది కాస్తా విరిగిపోయింది. నవ్వకండి నేన్నన్నది జిప్ గురుంచేలెండి. అప్పటిదాకా ఏక్షన్ షూమీద మెరుస్తున్న ఇస్త్రీపేంటుకున్న అందమంతా దొబ్బింది. మన దర్శన భాగ్యం, భాగోతం భాగ్యనగరమెందుకు చూడాలని, ఇన్సట్ తీసేసి చూసుకుంటే పొడుగు చొక్కాలో పెద్దాపురం తిరునాల్లో గెడలుమీద నడిచే జోకర్గాడిలా ఉన్నాను. గబ్బిలాయుల్లా ఊచలుపట్టుకు వేలాడుతున్న సమరవీరుల చంకల్లో వోసన పీలుస్తూనే ఎవడిదో కాలు కాతపక్కకు జరిపి నాకాలికోసం ఖాళీ చోటు చూసుకున్నాక పట్టుకోసం ఏదీ దొరకని కారణాన ఎవడిదో ఏదో పట్టుకు చిరాకుబడిపోయాక, వాడన్నాడు. “అయ్యో భయ్యా నాకున్నదొక్కటే బెల్టు. అదీ తెగిపోయింది ఇన్సట్ చేయకపోతే మా బాస్ తిడతాడు” అంటుంటే , విభూదితో అడ్డబొట్టు మీద తెలుగూ,తమిళం కలిసిన మొకంతో దాదాపుగా ఎంకన్నబాబు రంగున్న …