Skip to main content

|| వెరీలాంగ్||

1
నానబెట్టిన మట్టినుంచీ , ఎల్లేసిన గోడవరకూ
అంతా రాయబడాలి
పుల్ల ఎగదోసి కళ్ళు తుడుచుకునే అమ్మలున్నాక
అన్నం తినకున్నా కడుపునిండుద్ది
అలాంటపుడే దు:ఖమే జీవితమని జీర్ణించుకోవాలి

2
చచ్చిబతికామని చెప్పుకున్నాక
మనమేం గొప్పకాదు

జిల్లేడు పువ్వుకీ రెండు జననమరణాలు
పువ్వులాగ పగిలాక్కూడా, కాయలా పేలాలి
దూదిపువ్వంత తేలికై విత్తనాల్ని మోసుకెల్లాలి
మొలవాల్సిన చోట జారిపడి మొక్కలాగే బతకాలని
మొక్క మొదల మట్టికప్పి మాటాడుతున్న నాన్నలున్నాక
మొక్కలకి ప్రాణముందని కొత్తగా మళ్ళీ చదువుకోవాలి

3
సదివాక రాస్తాం గనకనే
పరిచయంలేని ఊళ్ళో
చిల్లరకొట్టోడి చేతిలోనుంచి, బెల్లం కట్టిచ్చిన కాగితంమ్మీద
ఏడిపించే వాక్యం లాగ కొత్త పుట్టక పుడతాం

4
ఎవడో ఒకడు ఏడ్చి ముక్కునుంచి మానవత్వం కారాక
మనలాగే కళ్ళు తుడుచుకుంటాడు
వాడి గుండెని గుల్ల చేసినదాన్ని మనమెందుకు తవ్వితీసాం
కూలిన పాతిల్లుగోడకి మొలిచిన పచ్చనినాచు పూసుకున్నాక
మట్టే మన గోడు, మట్టే మన గోడ

5
ఏడుద్దాం
దు:ఖాన్ని రాస్తే వెరీలాంగ్
అన్నిటికీ కారణమైన ఆడదాన్ని గుర్తిస్తే
చచ్చేదాకా వాసనపోనీ పురిటిమంచంమ్మీద మళ్ళీ మళ్ళీ పుడతాం మనం

(ఆడదంటే చెబుతుండే అంబటి సురేందర్రాజు మాటలకి , రాయడం ఆపొద్దని చెప్పే కృష్ణ అశోక్ బొమ్మలకి , అపుడపుడూ కాస్త చెమ్మయ్యే బత్తుల శ్రీనివాస్ రెడ్డి కళ్ళకీ )

Comments

Popular posts from this blog

F1.

కొంత సేపటికి ముందు.
"స్నానానికెళ్లినట్టున్నావ్" ఫోన్ తీసుకోలేదు.

కొంత సేపటి తర్వాత
స్నానం చేస్తూ, నన్ను అర్ధం చేసుకున్నావో, అలవాటు చేసుకున్నావో
ఆలోచిస్తూ
తలపై నుంచి పోసుకున్ననీళ్లలో కలిసి ఇంకా ఇంకా కిందకి జారిపోతాను.
నీ ఒళ్లోకి, అక్కన్నుంచి సగం కలిపి నువ్వొదిలేసిన చద్దన్నం గిన్నెలోకి
అక్కన్నుంచి కొంచెం లేటుగానైనా నువ్వు కొనిచ్చిన ప్రతీ వస్తువులోకి
దూరిపోతాను.

మరికొంత సేపటి తర్వాత
మళ్లీ నీకు ఫోన్ చేసి, "ఇందాక ఏం చెప్పాలో తెలీక ఫోన్ కావాలని తీసుకోలే"దంటాను.
నువ్వేమో తెలుసులే అని కూడా అనవు. నిజంగా నవ్వుతావు
మా చిన్నిప్పుడు నువు చాలా మందికి చెప్పిన "కొంచెం ఇబ్బందుంది ఇంకొక్కరోజాగు" అన్న మాటలా ఇప్పుడు నేను
ఓ ఐదారు నిమిషాలు నిజంగా బతగ్గలిగితే చాలు నాన్నా .

కనీసం

నడుస్తూనో నటిస్తూనో
కొంత మాట్లాడుకుని, వెళ్లిపోతూ నవ్వుకునే ముఖాలమే మనం

ఇంకా కుదిరితే
అనుకుంటున్న ఇష్ట సమాధిలోకి చెరోసగం చేరిపోదాం
ముడివేయబడొద్దని నువ్వో,
ముచ్చటైనా తీరుద్దని నేనో, మళ్ళీ మళ్ళీ కనీసం కలుద్దాం.
ఇంకా కుదిరితే ...
నువ్వు సమస్తమవ్వు, నేను చివరంచుకి నడుస్తా

షేరాటో

పళ్లుగిట్టగరిసి కళ్ళు మూసీ తెరుస్తూ వొస్తున్నమంటనాపుకుంటూ బతిమాలుతుంటే మెల్లగా ఏల్లెంబడి ఉచ్చ ఉండుండీ కొన్ని చుక్కలు కారాక , విదుల్చుకునీ వెనక్కొంగీ రోడ్డేపు చూస్తే దూరంగా ఎక్కాల్సిన బసొస్తుంది. పనేమో పూర్తవలేదు. కాళ్ళు రెండూ ఎడంగాపెట్టి ఇంకా తినికీ,తినికీ బతిమాలుతూనే ఉన్నాను. బసు దగ్గిరపడేకొద్దీ కంగారుతో కాత గట్టిగా జిప్ లాగితే ఉన్నది కాస్తా విరిగిపోయింది. నవ్వకండి నేన్నన్నది జిప్ గురుంచేలెండి. అప్పటిదాకా ఏక్షన్ షూమీద మెరుస్తున్న ఇస్త్రీపేంటుకున్న అందమంతా దొబ్బింది. మన దర్శన భాగ్యం, భాగోతం భాగ్యనగరమెందుకు చూడాలని, ఇన్సట్ తీసేసి చూసుకుంటే పొడుగు చొక్కాలో పెద్దాపురం తిరునాల్లో గెడలుమీద నడిచే జోకర్గాడిలా ఉన్నాను. గబ్బిలాయుల్లా ఊచలుపట్టుకు వేలాడుతున్న సమరవీరుల చంకల్లో వోసన పీలుస్తూనే ఎవడిదో కాలు కాతపక్కకు జరిపి నాకాలికోసం ఖాళీ చోటు చూసుకున్నాక పట్టుకోసం ఏదీ దొరకని కారణాన ఎవడిదో ఏదో పట్టుకు చిరాకుబడిపోయాక, వాడన్నాడు. “అయ్యో భయ్యా నాకున్నదొక్కటే బెల్టు. అదీ తెగిపోయింది ఇన్సట్ చేయకపోతే మా బాస్ తిడతాడు” అంటుంటే , విభూదితో అడ్డబొట్టు మీద తెలుగూ,తమిళం కలిసిన మొకంతో దాదాపుగా ఎంకన్నబాబు రంగున్న …