Skip to main content

||దృవ్ తార ||



బయాన్ని బయటపారేద్దాం

నువ్వోచ్చేయ్ నువ్వోచ్చేయ్

బయం పారేద్దామ్ తసీ అని నువ్వన్నపుడల్లా

నీ గుండెమీద గుప్పెట పెట్టి బయాన్ని బయటకు తీసి

మట్టి చేలలోనూ , కొండ గుట్టలోనూ

బాల్యాన్ని కోల్పోయిన బయాన్ని నేను తీసుకున్నాను



ఒకరోజు కలిసి మనం ఒక్కరమైపొయాక

ఒరేయ్ నాకు బయమేస్తుంది

ద్రువ్ గాడు పక్కన లేడని

నేను నిద్రున్నపుడు

నాతోటీ, నా డైరీ తోటీ ఏం చెబుతానో తెలుసా

"మనం పడ్తుందామ్ తసీ" పడ్తుందామ్



కాలాన్ని వెనక్కి తిప్పలేమని ఎవరన్నా అన్నాక

తీస్కోచ్చి నిన్ను చూపించాలనుంది.

వాళ్లతోటీ "మనం పడ్తుందామ్ అనిపించాక

వాళ్ళని చిన్నోల్ని చేసి నీ చుట్టూరా వదిలేయాలని ఉంది.





మెడచుట్టూ చెయ్యేసి

తసీ మనం పారిపోదాం అన్నప్పుడు

నన్ను నీకు కట్టేసుకుని

దుప్పట్లోకి దూరిపోయి ధ్రువ తారని వెతికాను



అందుకే లేచే సరికి నువ్వు గుర్తొచ్చిన రోజున

తసీ మనం ఆపీసుకెల్లాలని నేను కేకలేస్తే

నా దోస్తు నన్ను చిన్నపిల్లాడన్నాక

నాకో దృవతార గుర్తొచ్చి కల్లెంబడి నీల్లొస్తాయి





(పిల్లల్తో పిల్లానైపోయి ! ఓ రోజంతా పిల్ల పనులు చేసాక , నాకు ఒకరోజంటే పిల్లలు పెద్దవాళ్ళు అయ్యేవరకూ అన్నమాట ద్రువ్ గాడికోసం రాసింది కృష్ణ మోహన్ , అపర్ణల కొడుకు )

Comments

Popular posts from this blog

F1.

కొంత సేపటికి ముందు.
"స్నానానికెళ్లినట్టున్నావ్" ఫోన్ తీసుకోలేదు.

కొంత సేపటి తర్వాత
స్నానం చేస్తూ, నన్ను అర్ధం చేసుకున్నావో, అలవాటు చేసుకున్నావో
ఆలోచిస్తూ
తలపై నుంచి పోసుకున్ననీళ్లలో కలిసి ఇంకా ఇంకా కిందకి జారిపోతాను.
నీ ఒళ్లోకి, అక్కన్నుంచి సగం కలిపి నువ్వొదిలేసిన చద్దన్నం గిన్నెలోకి
అక్కన్నుంచి కొంచెం లేటుగానైనా నువ్వు కొనిచ్చిన ప్రతీ వస్తువులోకి
దూరిపోతాను.

మరికొంత సేపటి తర్వాత
మళ్లీ నీకు ఫోన్ చేసి, "ఇందాక ఏం చెప్పాలో తెలీక ఫోన్ కావాలని తీసుకోలే"దంటాను.
నువ్వేమో తెలుసులే అని కూడా అనవు. నిజంగా నవ్వుతావు
మా చిన్నిప్పుడు నువు చాలా మందికి చెప్పిన "కొంచెం ఇబ్బందుంది ఇంకొక్కరోజాగు" అన్న మాటలా ఇప్పుడు నేను
ఓ ఐదారు నిమిషాలు నిజంగా బతగ్గలిగితే చాలు నాన్నా .

కనీసం

నడుస్తూనో నటిస్తూనో
కొంత మాట్లాడుకుని, వెళ్లిపోతూ నవ్వుకునే ముఖాలమే మనం

ఇంకా కుదిరితే
అనుకుంటున్న ఇష్ట సమాధిలోకి చెరోసగం చేరిపోదాం
ముడివేయబడొద్దని నువ్వో,
ముచ్చటైనా తీరుద్దని నేనో, మళ్ళీ మళ్ళీ కనీసం కలుద్దాం.
ఇంకా కుదిరితే ...
నువ్వు సమస్తమవ్వు, నేను చివరంచుకి నడుస్తా

షేరాటో

పళ్లుగిట్టగరిసి కళ్ళు మూసీ తెరుస్తూ వొస్తున్నమంటనాపుకుంటూ బతిమాలుతుంటే మెల్లగా ఏల్లెంబడి ఉచ్చ ఉండుండీ కొన్ని చుక్కలు కారాక , విదుల్చుకునీ వెనక్కొంగీ రోడ్డేపు చూస్తే దూరంగా ఎక్కాల్సిన బసొస్తుంది. పనేమో పూర్తవలేదు. కాళ్ళు రెండూ ఎడంగాపెట్టి ఇంకా తినికీ,తినికీ బతిమాలుతూనే ఉన్నాను. బసు దగ్గిరపడేకొద్దీ కంగారుతో కాత గట్టిగా జిప్ లాగితే ఉన్నది కాస్తా విరిగిపోయింది. నవ్వకండి నేన్నన్నది జిప్ గురుంచేలెండి. అప్పటిదాకా ఏక్షన్ షూమీద మెరుస్తున్న ఇస్త్రీపేంటుకున్న అందమంతా దొబ్బింది. మన దర్శన భాగ్యం, భాగోతం భాగ్యనగరమెందుకు చూడాలని, ఇన్సట్ తీసేసి చూసుకుంటే పొడుగు చొక్కాలో పెద్దాపురం తిరునాల్లో గెడలుమీద నడిచే జోకర్గాడిలా ఉన్నాను. గబ్బిలాయుల్లా ఊచలుపట్టుకు వేలాడుతున్న సమరవీరుల చంకల్లో వోసన పీలుస్తూనే ఎవడిదో కాలు కాతపక్కకు జరిపి నాకాలికోసం ఖాళీ చోటు చూసుకున్నాక పట్టుకోసం ఏదీ దొరకని కారణాన ఎవడిదో ఏదో పట్టుకు చిరాకుబడిపోయాక, వాడన్నాడు. “అయ్యో భయ్యా నాకున్నదొక్కటే బెల్టు. అదీ తెగిపోయింది ఇన్సట్ చేయకపోతే మా బాస్ తిడతాడు” అంటుంటే , విభూదితో అడ్డబొట్టు మీద తెలుగూ,తమిళం కలిసిన మొకంతో దాదాపుగా ఎంకన్నబాబు రంగున్న …