Skip to main content

Posts

Showing posts from December, 2013

|| న్యూడ్ వర్డ్||

నన్నుపైనుంచడం నీకు చెల్లినపుడు

కళ్ళ కాటుకని చెంపలకు తుడిచేసి

నీ చెవిదాకా కారుతున్న నన్ను, వేలితో తాకి

సుఖ శిఖరం చేరామని నిర్ధారించుకుని

నేనూ ఏడ్చేసాను తెలుసా !

ఏ మేన్ వాట్ ఆర్ యూ డూయింగ్ అన్నాక

ఐ సైడ్ " నథింగ్ "



మెడ నుంచి జెడ ఏ దారిన పోయిందోనని

వెనక్కి తిరిగి వీపునడిగాక

రెండురాళ్ళ మధ్య బందీ అయ్యిందని చెప్పేసి

నాకంటే నువ్వు బాగా ఇదనిపించుకున్నావ్ .

నీముందు మాట్లాడడం నాకెప్పుడూ రాదు గనక

కళ్ళతో నవ్వడం చూసి, ఏంటన్నట్టుగా నేనూ కల్లెగరేస్తే

యూ సెడ్ "నథింగ్"




మీ అమ్మానాన్న నీకు మాటలే నేర్పారా అంటుంటే

ఏమో

వాళ్ళూ ఇలానే మాట్లాడుకున్నారేమో అన్న సమాదానాన్ని

నేను చెప్పకుండానే నువ్వు తీసేసుకున్నాక

నువ్వూ మాట్లాడు అని నేనంటుంటే

ఐ నీడ్ యూ "నాతోనే ఉండు" అని నువ్వన్నపుడు

ఐ సెడ్ "నథింగ్".




బాగా దూరంగా వచ్చినట్టున్నామని

ఏమన్నా తెచ్చుకు తిందామా అంటే

ఇక్కడేముంది "నేను తప్ప" అన్నపుడు

మొదటిసారి నాకు ఆకలయ్యింది

అదిగో అప్పుడు "తినొచ్చునా"? అని నేనడగ్గానే

యూ సెడ్ "నథింగ్" .



బస్టాండ్ కి నడిచెళ్తూ

ఈ ఇయరంతా ఏం చేశావ్ అనడిగితే

ముప్పైయొకటో తారీకు మాత్రమే…

||ఎంగిలాకలి ||

మీసాల దగ్గర ఎంగిలి అంటుకుందని
కళ్ళతో సైగ చేసావ్
కడుక్కోలేక నీ చెంగుకు తుడిచేసా
నవ్వుకుని చేయి ముందుకు చూపిస్తే నడిచాను

ముందెప్పుడో దాహం అలాగే దాటవేసావ్
ఆకలిఊసు లేనేలేదు
కళ్ళతోనే అన్నీ నింపేసి కాదనకుండానే తప్పుకున్నావ్
మాట్లాడింది లేదు , మాట్లాడడానికీ లేవు
మౌనం మన సంభాషణై మన మాటలన్నీ దాచేసింది.

నిన్ను చూడ్డానికనే నేనోచ్చాను
మా ఊళ్ళో చలేసినప్పుడు మంటేసి
నువ్వొస్తావని కూర్చునున్నాను
అమ్మొచ్చి
చలేస్తే ఏడవకూడదని చెప్పేదాకా
పుల్లలు ఎగదోస్తూ నువ్వు మాట్లాడుతున్నావనే అనుకున్నాను

పండక్కి ఇంటికొస్తే ఏడవ్వు కదరా అని తమ్ముడెందుకడిగాడో తెలీలేదు
నేను బాగానే ఉన్నానే అని బయల్దేరాక
మనుసులు లేరనో , ప్రేమలు చనిపోవనో నాకు తెలీదు
మా ఊరెలితే ఎందుకో ఎప్పుడూ ఏడవడం తప్పదు


అక్కడ కొబ్బరిచెట్ల గట్టుమీద గుట్టుగా నిద్రోవడం తెలిసినపుడు
నేను ఒక్కడినే కాదు, నా నిండా నువ్వుండి
వేచి చూడ్డమే జీవితమౌతుంది.
మా అమ్మకూడా ఇంటిదగ్గర అన్నంపెట్టి చూస్తున్నట్టు
పేగుల్ని నలిపే ఆకలి గుర్తుచేసాక
మీసాలకి ఎంగిలి అంటించుకోడానికి మళ్ళీ నేను లేచెల్తాను

(మధ్యాహ్నం తినేటపుడు మా కృష్ణవేణి గుర్తొచ్చింది, నా మీసాలకి అంటిన ఎంగిలి నేనే నా కర్చీఫ్ తో…

||అద్దురూపాయి||

చిలక్కర్రకి తగిలించిన సొక్కాజేబులో
అద్దురూపాయైనా ఉంటాదని తెలుసు
మొక్కల పీటమీదేక్కి అందుకుందామంటే
అటిటుతిరుగుతూ అమ్మ సూతాదని బయము

గోడమూలనున్న అమ్మ పెట్టినో , బల్లకిందున్న కుంచమో ఏసుకుని
ఎన్నిసార్లెక్కినా అందలేదు
తలగాడేసుకుని తంటాలు పడినా ఏపూటా లాభం లేదు
నానంతెత్తు నేనెపుడెదుగుతానో అని ఎన్నిసార్లు కలగన్నానో
ఆ సొక్కాజేబుకు తెలుసు

బడికెళ్లే ముందు జోబు తడిమి
ఏమీదొరక్క ఎలిపోడాం అమ్మెప్పుడూ సూల్లేదంట
నాకప్పుడు పదేల్లంతే

భూమి గుండ్రంగా తిరిగాక
నాకు మీసాలోచ్చాయ్ , మానాన తలకి ఎవరో తెల్లరంగేసారు
మనుసులిచ్చిన వారసత్వం కూల్చలేక
మా ఇల్లు అలాగే వొదిలేతే
మా ఇంట్లో చిలక్కర్రకి
ఇంకా ఓ సొక్కా వేలాడుతుంది.

ఎప్పుడైనా మాఇంట్లో తిరుగుతూ
చేతికందుతున్న సొక్కా తీస్తే
అందులో యాబై రూపాయలు, అచ్చం అద్దురూపాయిలాగే
అదేంటో మానాన సొక్కా సూత్తే
ఇప్పటికీ కనీసం పదేళ్ళైనా నిండవు నాకు
అద్దురూపాయ్ తీసినట్టు ఆ డబ్బులు తీస్తూ మా నానకు నేను ఎదురుపడ్తే
మీసాలు మెలేస్తుంటాడు
అచ్చం నా సిన్నప్పుడులాగే

||మనం మాత్రమే ||

ఊరికే ఏం రాయాలిరా సూరిడా
మనకంటే ముందు పుట్టేసి పువ్వూ నవ్వూ ప్రేమా రాసేశారు
ఉదయాలు విసిరేయబడి
సాయంత్రాలకి చిక్కుకుపోయి
రాత్రులు పాత్రలు పోషించే నాన్నలను రాయాల్సి వొత్తే
ఎలాగున్నావ్ రా అని ఏ నాన్నైనా అడిగి చూడాలి
తడిచిన కళ్ళు మాట్లాడతాయని తెలిసిపోయేటట్టు
నవ్వుతూ మాటాడే నాన మోకాన్ని నువ్వు కచ్చితంగా రాసేయాలి

ఆ తరవాత
కలలన్నీ నగ్నత్వంమ్మీద నడిచిపోతున్నాయ్ కదా!
నువ్వూ దానికి పూనుకోవాలి
దివ్యత్వాన్ని దరించి
సందడి లేని జీవితాల్లో సందర్భాల్ని పట్టుకోవాలి
ఎవరు ఎవరికీ ఎలా లొంగిపోయారో ఏమాత్రమూ తెలీనపుడు
తలలో వేళ్ళు దూర్చి , మొకానికి మొకం దగ్గరగా జరుపుకున్నాక
కొత్తజంట కార్చే కన్నీరొకటుందని
తత్వమేదో తెలిసినట్టు
గుండ్రటి కనుగుడ్డుపై గిర్రున తిరిగే ఆ నీటి పొరని
గుర్తుండిపోయేట్టు రాసేయాలి.

నవ్వితే నవ్వడం తెలిసినకాడ నువ్వేమీ ప్రత్తేకం కాదు
ఏడుపుకు ఎలా ఎదురుపడాలో ఎక్కడైనా సూసొత్తే
గుండెను గుండె తాకేట్టు గట్టిగా హత్తుకోవాలి
గుండె నుండి గుండెకి గుట్టుగా ప్రవహించాలి
చేతులతో పలకరించే చొరవ తీసుకుని
ఆత్మీయతని అడక్కుండానే అరువిచ్చేయాలి

శీతాకాలం పొద్దులో
అలికిన ఇల్లు అలాగే వొదిలేసి ఆపదొచ్చిందని ఎలిపోతే
ఆ అర్ధాంతరన…