Skip to main content

॥ అమృతం కురిసిన రాత్రి ॥


అంతా నిద్రపోతున్న అమృతం కురిసిన రాత్రి అతనికీ, ఆమెకీ, వాళ్ళను గమనిస్తున్న నాకూ నిద్ర లేదు తన శక్తి మేరకు ఓ చిన్న దీపం వాళ్ళకూ నాకూ మధ్య చూపును ప్రసాదిస్తుంది
నులకమంచమ్మీద అతనూ, కాళ్ళకట్టపై ఆమె ఉపశమన చలనాలు అతన్ని ఉక్కిరి బిక్కరి చేస్తాయి
ఆమె కళ్ళు అతని కాళ్ళ దగ్గర కారిపోతాయి అతడు పసరు పూసుకొన్న ప్రవరుడిలా వెలిగిపోతాడు
"ఒసేయ్ శేంతా నువ్వుంటే నాకింకేమీ ఒద్దు.. భాదని ఇట్టే మాయం చేత్తావ్ ! ఏముందే నీ దగ్గర ఆదేవతెంతే నీ ముందు " ఆ దేవుడు అంటుంటాడు .. మేత దొరికిన నిశ్శబ్దాలు ఆవార్త నావైపుకు మోసుకొస్తాయి.
మెల్లిగా జరుక్కొంటూ వెళ్లి నులక మంచం ముందరికాళ్ళవద్ద మఠం వేస్తాను
చెరో చెయ్యీ వచ్చి తలపై వాలుతుంది అసంకల్పితంగా ఆరుకళ్ళు తడుస్తుంటాయి .... ఊరేకన్నీళ్ళను దీపం ప్రదర్శనకు పెడుతుంది.. . మేం ముగ్గురం మహామౌనా్నికి శ్రోతలవుతాం ఆరాత్రి నిశబ్ధప్రేక్షకులమవుతాం గుడ్డిదీపపు దర్శకత్వాన మా నాటకం మొదలైనట్టు మాకు స్పురిస్తున్నపుడు అమృతంతో తడిసిన రాత్రికి తెల్లారకూడదని తెలీదు
ఏం చేస్తాం మేమింకా అలాగే ఉన్నాం. అందరి దృష్టిలో ఆ రాత్రి మేము నిద్రపోయాం . మా పాత్రలు ఆ రాత్రిలాంటి రాత్రులలో ఏప్పటికీ అమరం అని ఇప్పటికీ ఎవరికీ తెలీదు

(అమ్మ శాంతమ్మ, నాన్న సత్యనారాయణలకు )

29-07-2013

Comments

  1. నులక మంచం ముందరికాళ్ళ దగ్గర చతికిలబడతాను.
    చెరో చెయ్యీ వచ్చి తలపై వాలుతుంది
    నాలుగు కళ్ళల్లో నీళ్ళు చూసి, ఆరుకళ్ళు తడుస్తుంటాయి .
    ఆ సంకల్పిత చర్యని, దీపం ప్రదర్శనకు పెడుతుంది .
    మా ముగ్గురిలోని మౌనాలు ప్రేక్షకులౌతాయి..
    చాలా ఆర్థ్రంగా వుంది కాశి రాజు గారు..

    ReplyDelete
  2. తడి తెలిసిన బతుకులు ఆర్ద్రంగానే ఉంటాయి కదా సర్ .
    మీ స్పందనకు ధన్యుణ్ణి

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

F1.

కొంత సేపటికి ముందు.
"స్నానానికెళ్లినట్టున్నావ్" ఫోన్ తీసుకోలేదు.

కొంత సేపటి తర్వాత
స్నానం చేస్తూ, నన్ను అర్ధం చేసుకున్నావో, అలవాటు చేసుకున్నావో
ఆలోచిస్తూ
తలపై నుంచి పోసుకున్ననీళ్లలో కలిసి ఇంకా ఇంకా కిందకి జారిపోతాను.
నీ ఒళ్లోకి, అక్కన్నుంచి సగం కలిపి నువ్వొదిలేసిన చద్దన్నం గిన్నెలోకి
అక్కన్నుంచి కొంచెం లేటుగానైనా నువ్వు కొనిచ్చిన ప్రతీ వస్తువులోకి
దూరిపోతాను.

మరికొంత సేపటి తర్వాత
మళ్లీ నీకు ఫోన్ చేసి, "ఇందాక ఏం చెప్పాలో తెలీక ఫోన్ కావాలని తీసుకోలే"దంటాను.
నువ్వేమో తెలుసులే అని కూడా అనవు. నిజంగా నవ్వుతావు
మా చిన్నిప్పుడు నువు చాలా మందికి చెప్పిన "కొంచెం ఇబ్బందుంది ఇంకొక్కరోజాగు" అన్న మాటలా ఇప్పుడు నేను
ఓ ఐదారు నిమిషాలు నిజంగా బతగ్గలిగితే చాలు నాన్నా .

కనీసం

నడుస్తూనో నటిస్తూనో
కొంత మాట్లాడుకుని, వెళ్లిపోతూ నవ్వుకునే ముఖాలమే మనం

ఇంకా కుదిరితే
అనుకుంటున్న ఇష్ట సమాధిలోకి చెరోసగం చేరిపోదాం
ముడివేయబడొద్దని నువ్వో,
ముచ్చటైనా తీరుద్దని నేనో, మళ్ళీ మళ్ళీ కనీసం కలుద్దాం.
ఇంకా కుదిరితే ...
నువ్వు సమస్తమవ్వు, నేను చివరంచుకి నడుస్తా

షేరాటో

పళ్లుగిట్టగరిసి కళ్ళు మూసీ తెరుస్తూ వొస్తున్నమంటనాపుకుంటూ బతిమాలుతుంటే మెల్లగా ఏల్లెంబడి ఉచ్చ ఉండుండీ కొన్ని చుక్కలు కారాక , విదుల్చుకునీ వెనక్కొంగీ రోడ్డేపు చూస్తే దూరంగా ఎక్కాల్సిన బసొస్తుంది. పనేమో పూర్తవలేదు. కాళ్ళు రెండూ ఎడంగాపెట్టి ఇంకా తినికీ,తినికీ బతిమాలుతూనే ఉన్నాను. బసు దగ్గిరపడేకొద్దీ కంగారుతో కాత గట్టిగా జిప్ లాగితే ఉన్నది కాస్తా విరిగిపోయింది. నవ్వకండి నేన్నన్నది జిప్ గురుంచేలెండి. అప్పటిదాకా ఏక్షన్ షూమీద మెరుస్తున్న ఇస్త్రీపేంటుకున్న అందమంతా దొబ్బింది. మన దర్శన భాగ్యం, భాగోతం భాగ్యనగరమెందుకు చూడాలని, ఇన్సట్ తీసేసి చూసుకుంటే పొడుగు చొక్కాలో పెద్దాపురం తిరునాల్లో గెడలుమీద నడిచే జోకర్గాడిలా ఉన్నాను. గబ్బిలాయుల్లా ఊచలుపట్టుకు వేలాడుతున్న సమరవీరుల చంకల్లో వోసన పీలుస్తూనే ఎవడిదో కాలు కాతపక్కకు జరిపి నాకాలికోసం ఖాళీ చోటు చూసుకున్నాక పట్టుకోసం ఏదీ దొరకని కారణాన ఎవడిదో ఏదో పట్టుకు చిరాకుబడిపోయాక, వాడన్నాడు. “అయ్యో భయ్యా నాకున్నదొక్కటే బెల్టు. అదీ తెగిపోయింది ఇన్సట్ చేయకపోతే మా బాస్ తిడతాడు” అంటుంటే , విభూదితో అడ్డబొట్టు మీద తెలుగూ,తమిళం కలిసిన మొకంతో దాదాపుగా ఎంకన్నబాబు రంగున్న …