Skip to main content

॥ శోభనాలు ॥


మొదలుపెట్టడం నీకూ, నాకూ కొత్తే కదా
నువ్వో నేనో చొరవతీసుకుని ఏదో ఒకటి చేద్దాం
మనకు చెవిలో చెప్పినవి చెప్పినట్టే చేయాలని ఇదివరకే తెలుసు
గడియ సరిగా పెట్టి కిటికీలు మూస్తే సరిపోదు
సర్ధడాలు ఆపేసి పక్కపైకొస్తే త్వరగా లైటార్పేదాం
నీకు తెలుసోలేదో గోడలకు చేవులేకాదు కళ్ళు కూడా ఉంటాయ్
అదిగో చూడు గుడ్లప్పగించి ఎలా చూస్తున్నాయో
వాటి కళ్ళకు గంతలు కట్టలేం గాని.
మనల్ని మనమే దాచేసుకుందాం!
శోభనం అంటే మనలోమనం దాగిపోవడం అని మెల్లమెల్లగా రాసుకుందాం!


పళ్ళూ పాలగ్లాసూ పాతబడిపోయి పక్కనొచ్చి కూర్చున్నాక
కళ్ళలో కళ్ళెట్టి చూస్తే వంద చందమామలు ఉదయించాలి.
అంత మాత్రానికే రాత్రైనట్టు నిర్ధారణకు రావద్దు.
వందచందమామలూ వెన్నెలై కురిసి మనం చల్లగా ఐపోవాలి .
ఒంట్లో వనుకుపుట్టి వేడిసెగ కోసం ఎదురుచూడాలి
వేడి సరిపోక తంటాలు పడుతుంటే ఎలాగోలా తెల్లరిపోవాలి
చెప్పాపెట్టకుండా సూరీడు వచ్చేసాక
చలీ,గిలీ ఏమీ ఉండనపుడు
చక్కిలిగిలి పెట్టుకుని చేరోపక్కకీ మంచం దిగాలి
శోభనం అంటే చలికాచుకోవడం అనే నిర్వచనం రాయాలి


కల్మషం లేకుండా ప్రేమించిన నాడు
ప్రేమించగలిగినవాడు పిల్లాడే అని
ఒల్లోపెట్టుకుని తల్లోచెయ్యేసి నిమురుతుంటే
స్వర్గ ద్వారాల్ని తట్టి చూసోచ్చాక
శోభనం అంటే సుఖం ఒడిలో సేదతీరడమే అని రాయాలి


 ఎన్నోసార్లు గాజులు చేసిన చప్పుడు సాక్ష్యంగా
నీ కళ్ళు మాట్లాడుతున్నది, నా కళ్ళతో విన్నాక
సుడులుతిరిగే ఆలోచనలు ముడులు విప్పుతుంటే
హృదయాన్ని కూడా తెరవాలి
ఆ క్షణాల్లో గుండెలోని గుసగుసలు వేళ్ళతో వీపుపై రాయాలనిపిస్తే
శోభనం అంటే మౌనంతో మాట్లాడడమే అని రాయాలి.


క్షణాల్ని మాయం చేసే సంభరం చేద్దామని
నీ గుండెపైకి చేరాక, నీకళ్ళు చేతులై నాగొంతు మూసేస్తుంటే
ఆ సంకల్పిత చర్యా ప్రభావాన్ని ఒళ్ళు దాటవేస్తున్నపుడు
ఏ అలికిడీ అడ్డుపడకుంటే
మాటలురాని గొంతులోని శోభనానికున్న నిర్వచనం
చలించడం అని తెలియాలి


సుగంధవనంలో సుఖాల క్షణాల్ని లెక్క పెడుతూ
నా నాశికారంద్రాలు నీ మేనిపై తిరుగుతుంటే
నీలో ప్రకృతి నావశమైనపుడు
నీ కనుసైగలతో మనసెరగడం మూలాన
నీ భూమినీ, ఆకాశాన్ని నేనే ఔతాను
అపుడు శోభనం అంటే విశ్వం ఆవిర్భవించడం .


కృతజ్ఞ్యత తెలిసిన హృదయభారాన్ని
నా నుంచి నీకో, నీనుంచి నాకో మారుస్తున్నప్పుడు
చేతివేళ్ళమీదో, చెంపలపైనో, నుదుటిబొట్టు దగ్గరో
ముద్దు అనేది రెండుపెదాలు మోపిన ముద్రేతప్పు
మనమధ్య కోరికలా మారిందెపుడు ?
చుంభన సహిత నుదిటిమీద చెమటతో తడిచిన వెంట్రుకలు
తడిచి ముద్దవ్వడం గురించి చెబుతానంటే
మనమెందుకాపాలి? అన్న నీ చొరవచూసి
శోభనం అంటే కృతజ్ఞ్యత అని కొద్దిగానైనా రాయాలి.


కౌగిలించుకున్న ప్రతిసారీ కన్నీరే కార్చాం కదా
కలగలిసిన మనం కన్నీరైనపుడు
తుడిచిన వేళ్ళకి తెలీదా ప్రేమ నిర్వచనం ?
అపుడు నువ్వేసే ప్రశ్నలన్నింటికీ జవాబులు లేని జాబితాను తయారు చేస్తుంటే
మనకు సరసం తెలీదని నిర్ధారణకు వచ్చిన
ఆ మన్మదుడికి తియ్యగా ఏడవడం గురించి తెలియాలి పాపం
శోభనం అంటే సమ్మేళనం అని రాయాలిపుడు


అంతా అనుకుంటున్నట్టు
ఒక్కటైపోవడమే శోభనమైతే
ఒక్కరోజులో అయ్యేపనా?
నీకూ,నాకూ అది చేతగాని తనం
అందుకే కదా అన్న్నన్ని సార్లు కలిసాం
మనకే కాదు ఆ చేతకానితనం అందరికీ అబ్బినట్టుంది
అదే చేస్తున్నారు అంతా
ఈ సారి శోభనం అంటే సాదించడం అని నిర్వచనం రాయాలిమనం


కాలం ప్రవహించి జ్ఞ్యాపకాలు గూడు కట్టుకుంటున్నపుడు
కాలం కుదించబడి నిర్వచనాలు కరువైపోయిన ఛాయలు కనిపిస్తాయి
అప్పటికిక కలిసిపోవడం శోభనం అని
చివరి నిర్వచనం చెప్పి
మట్టిలో మట్టై కలిసిపోదాం మనం


(నాన్నగారి మిత్రుడు అనంత రామయ్య గారికి అంకితమిస్తూ )
-కాశిరాజు

Comments

  1. రాస్తూ వుండిలా,.గోదారిలా,...plese remove word verification

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

షేరాటో

పళ్లుగిట్టగరిసి కళ్ళు మూసీ తెరుస్తూ వొస్తున్నమంటనాపుకుంటూ బతిమాలుతుంటే మెల్లగా ఏల్లెంబడి ఉచ్చ ఉండుండీ కొన్ని చుక్కలు కారాక , విదుల్చుకునీ వెనక్కొంగీ రోడ్డేపు చూస్తే దూరంగా ఎక్కాల్సిన బసొస్తుంది. పనేమో పూర్తవలేదు. కాళ్ళు రెండూ ఎడంగాపెట్టి ఇంకా తినికీ,తినికీ బతిమాలుతూనే ఉన్నాను. బసు దగ్గిరపడేకొద్దీ కంగారుతో కాత గట్టిగా జిప్ లాగితే ఉన్నది కాస్తా విరిగిపోయింది. నవ్వకండి నేన్నన్నది జిప్ గురుంచేలెండి. అప్పటిదాకా ఏక్షన్ షూమీద మెరుస్తున్న ఇస్త్రీపేంటుకున్న అందమంతా దొబ్బింది. మన దర్శన భాగ్యం, భాగోతం భాగ్యనగరమెందుకు చూడాలని, ఇన్సట్ తీసేసి చూసుకుంటే పొడుగు చొక్కాలో పెద్దాపురం తిరునాల్లో గెడలుమీద నడిచే జోకర్గాడిలా ఉన్నాను. గబ్బిలాయుల్లా ఊచలుపట్టుకు వేలాడుతున్న సమరవీరుల చంకల్లో వోసన పీలుస్తూనే ఎవడిదో కాలు కాతపక్కకు జరిపి నాకాలికోసం ఖాళీ చోటు చూసుకున్నాక పట్టుకోసం ఏదీ దొరకని కారణాన ఎవడిదో ఏదో పట్టుకు చిరాకుబడిపోయాక, వాడన్నాడు. “అయ్యో భయ్యా నాకున్నదొక్కటే బెల్టు. అదీ తెగిపోయింది ఇన్సట్ చేయకపోతే మా బాస్ తిడతాడు” అంటుంటే , విభూదితో అడ్డబొట్టు మీద తెలుగూ,తమిళం కలిసిన మొకంతో దాదాపుగా ఎంకన్నబాబు రంగున్న …
నెక్లెస్ రోడ్ నుంచి నేచర్ క్యూర్ దాకా టికెట్ తీసుకుని అతి దగ్గరదార్లో హాస్టల్ దాకా నడిచొచ్చి చాయోన్ని పలకరించినందుకు పెద్దగా చెప్పుకోలేని బొక్కపడింది. ఎయిర్టెల్ ఎస్సెమ్మెస్ పేక్ తొమ్మిది రూపాయల రీచార్జ్ మాదగ్గర లేదంటే మాదగ్గర లేదన్న సమాధానం ఇనీ ఇనీ ఇసుగొచ్చి బల్కం పేట బాలాజీ కిరాణందాకా నడిసొచ్చిసచ్చాక, ఆడొక దేముడు. సిరాకు నిండిన నా మొకంమీద అత్తరు జల్లిన నవ్వొకటి ఇసిరి, అక్కడుంటుందన్న ఆన్సర్ని కళ్ళతోనే సెప్పాడు. ఆతని మోము సూసి నవ్వేను నా సామిరంగ!.
అచ్చం గుమ్మడి పువ్వులాగ, తెలంగాణా గడ్డమీద ఈడొచ్చిన గడుసు గుమ్మడి పువ్వలాంటి పిల్ల "ఎక్స్క్యూజ్ మీ" అంటంటే వొయ్యారంగా జేబులో చేతులు పెట్టాక చిరిగిపోయున్న పేంటు కదా! అది కూడా ఇంటర్వ్యూల కోసం కొన్నది . చిల్లున్న జేబులోంచి చేతికేదో తగిల్తే మనది కుడిచేతి వాటం కదా చెయ్యి మార్చి ఇటేపు ఎడం పక్క జేబులోంచి తొమ్మిది రూపాయల చిల్లర ఏరేదాకా ఆపిల్ల ఇంకెంత అందంగుందో చూళ్ళేదు. 'ఎయిర్టెల్ తొమ్మిది రూపాయల ఎస్సెమ్మెస్ రీచార్జ్" చేయండన్నాను. మొద్దు కీపేడున్న నోకియా ఫోననుకుంటా ముందుకు తోసి తన పనేదో తాను చూస్కుంటా ఉంది . రోజూ వొచ్చి రీచార్జ్ చేస్…