Skip to main content

||కధ కానిదేదో||



అనగనగా ఓ రోజు
భూమ్మీద పడగానే పొత్తిళ్ళలోపెట్టిన నన్ను
ఓ రెండు చేతులు మరింత పక్కకు లాక్కుని
పెదవులకందించాయట.
ఆ పెదవులేమో పుట్టుకను రిజిస్టర్ చేస్తూ
ముద్దుముద్రను నా నుదుటిపై వేసాయట.

మరోమూడు నెలలకి
ఒళ్లోవున్ననాకు ఓ చెయ్యి ఉగ్గుగిన్ని అందిస్తే
మరో చెయ్యి అల్లర్ని అదుపుచేసిందట
ఆ ఒడేమో ఆకల్ని నింపేస్తూ
సుఖంగా నిద్రపోవడం నాకు నేర్పించిందట.

ఒక సంవత్సరం తరువాత
తప్పటడుగులు వేసే నన్ను
రెండు చేతులు ఆకాశానికి ఎత్తేస్తే
పెదాలు అరికాళ్ళను ముద్దడేవట.
ఆకాశమేమో నేలపైకి దిగొచ్చి
అమ్మ పక్కన నిల్చుని మానాన్నైపోయేదట.

మరో ఐదుసవత్సరాల తర్వాత
అదేచేతులు కొత్తచొక్కాకు పసుపురాసి
అరచేతిలోని అక్షింతల్ని
ఆయువుగా నా తలపై వేసాయట
ఆ అక్షింతలేమో అశ్రువుల్ని తోడుచేసుకుని
అమ్మకాళ్ళపై రాలేవట.

పదోతరగతి పాసైనపుడు
ఓ చెయ్యి నానోరుతీపి చేస్తే
మరో చెయ్యి తాళిబొట్టు తాకట్టుపెట్టి
పైచదువులకు పంపించిందట
ఆ ఆతర్వాత ఎగతాళికి గురైన ఆ తాళిబొట్టు
తొలినీటిబొట్టై నీలకు రాలుతుంటే
దోసిట్లో ఆ ముత్యపు చినుకును పట్టితెచ్చి
నా ముందున్చాడట మా నాన్న.

ఇంకొన్నాళ్ళకు
కధలో విరామం లేదుగాని
కధకి వయసొచ్చిందట
అప్పుడుకూడా అదే చేతులు
అవసరాల గుర్తెరిగి అన్నీ అందిస్తుంటే
కధకి వయసొచ్చినా,పోయినా
కధానాయకుడి బలం నాలుగుచేతుల సాక్షిగా పెరిగిపోతూనే వుందట

Comments

Popular posts from this blog

॥ శోభనాలు ॥

మొదలుపెట్టడం నీకూ, నాకూ కొత్తే కదా
నువ్వో నేనో చొరవతీసుకుని ఏదో ఒకటి చేద్దాం
మనకు చెవిలో చెప్పినవి చెప్పినట్టే చేయాలని ఇదివరకే తెలుసు
గడియ సరిగా పెట్టి కిటికీలు మూస్తే సరిపోదు
సర్ధడాలు ఆపేసి పక్కపైకొస్తే త్వరగా లైటార్పేదాం
నీకు తెలుసోలేదో గోడలకు చేవులేకాదు కళ్ళు కూడా ఉంటాయ్
అదిగో చూడు గుడ్లప్పగించి ఎలా చూస్తున్నాయో
వాటి కళ్ళకు గంతలు కట్టలేం గాని.
మనల్ని మనమే దాచేసుకుందాం!
శోభనం అంటే మనలోమనం దాగిపోవడం అని మెల్లమెల్లగా రాసుకుందాం!


పళ్ళూ పాలగ్లాసూ పాతబడిపోయి పక్కనొచ్చి కూర్చున్నాక
కళ్ళలో కళ్ళెట్టి చూస్తే వంద చందమామలు ఉదయించాలి.
అంత మాత్రానికే రాత్రైనట్టు నిర్ధారణకు రావద్దు.
వందచందమామలూ వెన్నెలై కురిసి మనం చల్లగా ఐపోవాలి .
ఒంట్లో వనుకుపుట్టి వేడిసెగ కోసం ఎదురుచూడాలి
వేడి సరిపోక తంటాలు పడుతుంటే ఎలాగోలా తెల్లరిపోవాలి
చెప్పాపెట్టకుండా సూరీడు వచ్చేసాక
చలీ,గిలీ ఏమీ ఉండనపుడు
చక్కిలిగిలి పెట్టుకుని చేరోపక్కకీ మంచం దిగాలి
శోభనం అంటే చలికాచుకోవడం అనే నిర్వచనం రాయాలి


కల్మషం లేకుండా ప్రేమించిన నాడు
ప్రేమించగలిగినవాడు పిల్లాడే అని
ఒల్లోపెట్టుకుని తల్లోచెయ్యేసి నిమురుతుంట…

F1.

కొంత సేపటికి ముందు.
"స్నానానికెళ్లినట్టున్నావ్" ఫోన్ తీసుకోలేదు.

కొంత సేపటి తర్వాత
స్నానం చేస్తూ, నన్ను అర్ధం చేసుకున్నావో, అలవాటు చేసుకున్నావో
ఆలోచిస్తూ
తలపై నుంచి పోసుకున్ననీళ్లలో కలిసి ఇంకా ఇంకా కిందకి జారిపోతాను.
నీ ఒళ్లోకి, అక్కన్నుంచి సగం కలిపి నువ్వొదిలేసిన చద్దన్నం గిన్నెలోకి
అక్కన్నుంచి కొంచెం లేటుగానైనా నువ్వు కొనిచ్చిన ప్రతీ వస్తువులోకి
దూరిపోతాను.

మరికొంత సేపటి తర్వాత
మళ్లీ నీకు ఫోన్ చేసి, "ఇందాక ఏం చెప్పాలో తెలీక ఫోన్ కావాలని తీసుకోలే"దంటాను.
నువ్వేమో తెలుసులే అని కూడా అనవు. నిజంగా నవ్వుతావు
మా చిన్నిప్పుడు నువు చాలా మందికి చెప్పిన "కొంచెం ఇబ్బందుంది ఇంకొక్కరోజాగు" అన్న మాటలా ఇప్పుడు నేను
ఓ ఐదారు నిమిషాలు నిజంగా బతగ్గలిగితే చాలు నాన్నా .

కనీసం

నడుస్తూనో నటిస్తూనో
కొంత మాట్లాడుకుని, వెళ్లిపోతూ నవ్వుకునే ముఖాలమే మనం

ఇంకా కుదిరితే
అనుకుంటున్న ఇష్ట సమాధిలోకి చెరోసగం చేరిపోదాం
ముడివేయబడొద్దని నువ్వో,
ముచ్చటైనా తీరుద్దని నేనో, మళ్ళీ మళ్ళీ కనీసం కలుద్దాం.
ఇంకా కుదిరితే ...
నువ్వు సమస్తమవ్వు, నేను చివరంచుకి నడుస్తా