||ఓ వూరికథ||

అనగనగా ఓ ఊరు
సరిగ్గా శీతాకాల సాయంత్రం పూట
చీకటడిందని
సరసాలకు లేటౌతుందని
చాల్లే పొమ్మని
సూర్యుణ్ణి చెంపమీద కొట్టిందట

సూర్యుడు చిన్నబుచ్చుకుని
సిగ్గుతో
పడమటివైపు పొలాలగుండా
పరిగెట్టి పరిగెట్టి
అస్తమిస్తానని
రావిచెట్టుకాడ రేవులోకి దూకేశాడట

అంతే
ఊరంతా చీకటి కమ్ముకున్నాక
వీలైనన్ని సిగ్గులమ్ముకునేదట ఆ వూరు
రావాల్సినోల్లు రాక ఓసారేడిస్తే, వచ్చినోల్లు పోక ఇంకోసారేడ్చేదట
ఆ ఒచ్చిపోయే వాల్ల గురించి
దొడ్డేపు గుమ్మమో గుడ్డి దీపమో తప్ప
ఈది గుమ్మాలు ఇసుమంతైనా ఎరగవట

ఆ ఒచ్చిపోయే సచ్చినోల్లు
మెచ్చుకునే తీరు సూసి
ఆ వూరు సిగ్గుపడతావుంటే
ఆ సిగ్గు చిత్రమెయ్యాలన్న చిలిపి ఊహాతో
కులుకుతున్న కుంచె పట్టుకుని
సూర్యుడు మళ్ళీ సిద్ధమై తూర్పున తేలేవాడట.

23.12.2012

Comments