Skip to main content
||అహం బ్రహ్మస్మి ||

పుట్టింది మొదలు
గిట్టేవరకూ
నువ్వెంత రూపాంతరం చెందినా
నాకు నచ్చుతావ్ చూడు
నేను అప్పుడు "అమ్మ"ని

బరువు మోయడం
భాధ్యతని ఎరిగి
భుజం మోపినపుడు
భారం తగ్గిన "తండ్రి"ని

బ్రహ్మ,విష్ణు , మహేశ్వరుల
కరువైన కర్మ సిద్దాంతాన్ని
గుట్టురట్టు చేస్తూ నేను దాన్ని భోదిస్తానా
నేను "గురువు"ని

సాంతం తప్ప మరేరసమూ తెలియని స్థితిలో
నవ్వుతూనో ,నాలుకతీసి ఎక్కిరిస్తూనో
నేను "పిల్లవాన్ని"

యవ్వనాలన్నీ పువ్వులై
పరిమళిస్తుంటే
ముక్కు మూసుకుని నాదారిన నేను నడుస్తానా!
నేను "యువకున్ని"

మనసు ముద్రించుకున్న జీవితాలు కొన్ని
సంపుటులుగా చదువుతూ
జీవించడాన్ని నేర్చుకుంటానా!
నేను "విద్యార్ధిని"

పనియే దైవమని నమ్మి
దైవత్వాన్ని దరిస్తానా!
నేను "ఉద్యొగి"ని

అర్దనారీశ్వర తత్వానికి
అర్ధమే తెలియకున్నా
అర్ధబాగాన్ని అర్పించినపుడు
"అర్దాంగి"ని

శృంగారం, దైవం సమానమనినమ్మి
సంసార కార్యాలు చేస్తున్నప్పుడు
నేను బాధ్యతని, "భర్త"ని

తమలపాకులాంటి తనువొకటి
తళ తళా మెరుస్తూ
తనువే తామ్బూలమైంది
తిను అన్నప్పుడు
నేను బోజనప్రియున్ని

ఇచ్చినవన్నీ చాలవన్నట్లు
అప్పనంగా అక్షరాలడుగుతూ
చిత్రమైన చింతామణి నా ముందు చిందులేస్తుంటే
నేను "కవి"ని

మూడుకోతులు ముచట్లన్నీ
పురానికి హితువుగా చెబుతూ
పంచెకట్టిన "పురోహితున్ని"

కాలచక్రంమ్మీద మార్పు అన్న మట్టిని పెట్టి
గుండ్రంగా తిప్పుతూ
కుండచేసి కడుపు నింపుకున్నాక
నేను "కుమ్మరిని"

ఒంగని,లొంగని ఉక్కు భావాలన్నీ
కొలిమిలో కాల్చుతూ
గుండెల్లో గునపాలు దింపుతుంటే
నేను "కమ్మరిని"

రంగు,రంగుల హంగులల్లుతూ
రూపాన్ని కప్పేస్తుంటే
నేను "పద్మసాలిని "

మీ అందరికీ అన్నంపెట్టి
నా ఆకలి ,అప్పు తీరక
ఆత్మహత్య చేసుకున్నాక
నేను "రైతు" ని

ధన దాహమేస్తున్నప్పుడు
దాన్ని తాగలేక పోగుచేసుకుంటాను చూడు
నేను "అధికారిని"

వేషం తీసి , వేషం మార్చి
నా పాత్రలన్నీ నేను పోషిస్తానా!
నేను "నటున్ని"

ఇవన్నీ ఎందుగ్గాని
నువ్వెవరు ? అని అడిగితే మాత్రం
మనసువిప్పి మాట్లాడగలిగితే
"నేను దేవుణ్ణి "

Comments

Popular posts from this blog

॥ శోభనాలు ॥

మొదలుపెట్టడం నీకూ, నాకూ కొత్తే కదా
నువ్వో నేనో చొరవతీసుకుని ఏదో ఒకటి చేద్దాం
మనకు చెవిలో చెప్పినవి చెప్పినట్టే చేయాలని ఇదివరకే తెలుసు
గడియ సరిగా పెట్టి కిటికీలు మూస్తే సరిపోదు
సర్ధడాలు ఆపేసి పక్కపైకొస్తే త్వరగా లైటార్పేదాం
నీకు తెలుసోలేదో గోడలకు చేవులేకాదు కళ్ళు కూడా ఉంటాయ్
అదిగో చూడు గుడ్లప్పగించి ఎలా చూస్తున్నాయో
వాటి కళ్ళకు గంతలు కట్టలేం గాని.
మనల్ని మనమే దాచేసుకుందాం!
శోభనం అంటే మనలోమనం దాగిపోవడం అని మెల్లమెల్లగా రాసుకుందాం!


పళ్ళూ పాలగ్లాసూ పాతబడిపోయి పక్కనొచ్చి కూర్చున్నాక
కళ్ళలో కళ్ళెట్టి చూస్తే వంద చందమామలు ఉదయించాలి.
అంత మాత్రానికే రాత్రైనట్టు నిర్ధారణకు రావద్దు.
వందచందమామలూ వెన్నెలై కురిసి మనం చల్లగా ఐపోవాలి .
ఒంట్లో వనుకుపుట్టి వేడిసెగ కోసం ఎదురుచూడాలి
వేడి సరిపోక తంటాలు పడుతుంటే ఎలాగోలా తెల్లరిపోవాలి
చెప్పాపెట్టకుండా సూరీడు వచ్చేసాక
చలీ,గిలీ ఏమీ ఉండనపుడు
చక్కిలిగిలి పెట్టుకుని చేరోపక్కకీ మంచం దిగాలి
శోభనం అంటే చలికాచుకోవడం అనే నిర్వచనం రాయాలి


కల్మషం లేకుండా ప్రేమించిన నాడు
ప్రేమించగలిగినవాడు పిల్లాడే అని
ఒల్లోపెట్టుకుని తల్లోచెయ్యేసి నిమురుతుంట…

F1.

కొంత సేపటికి ముందు.
"స్నానానికెళ్లినట్టున్నావ్" ఫోన్ తీసుకోలేదు.

కొంత సేపటి తర్వాత
స్నానం చేస్తూ, నన్ను అర్ధం చేసుకున్నావో, అలవాటు చేసుకున్నావో
ఆలోచిస్తూ
తలపై నుంచి పోసుకున్ననీళ్లలో కలిసి ఇంకా ఇంకా కిందకి జారిపోతాను.
నీ ఒళ్లోకి, అక్కన్నుంచి సగం కలిపి నువ్వొదిలేసిన చద్దన్నం గిన్నెలోకి
అక్కన్నుంచి కొంచెం లేటుగానైనా నువ్వు కొనిచ్చిన ప్రతీ వస్తువులోకి
దూరిపోతాను.

మరికొంత సేపటి తర్వాత
మళ్లీ నీకు ఫోన్ చేసి, "ఇందాక ఏం చెప్పాలో తెలీక ఫోన్ కావాలని తీసుకోలే"దంటాను.
నువ్వేమో తెలుసులే అని కూడా అనవు. నిజంగా నవ్వుతావు
మా చిన్నిప్పుడు నువు చాలా మందికి చెప్పిన "కొంచెం ఇబ్బందుంది ఇంకొక్కరోజాగు" అన్న మాటలా ఇప్పుడు నేను
ఓ ఐదారు నిమిషాలు నిజంగా బతగ్గలిగితే చాలు నాన్నా .

కనీసం

నడుస్తూనో నటిస్తూనో
కొంత మాట్లాడుకుని, వెళ్లిపోతూ నవ్వుకునే ముఖాలమే మనం

ఇంకా కుదిరితే
అనుకుంటున్న ఇష్ట సమాధిలోకి చెరోసగం చేరిపోదాం
ముడివేయబడొద్దని నువ్వో,
ముచ్చటైనా తీరుద్దని నేనో, మళ్ళీ మళ్ళీ కనీసం కలుద్దాం.
ఇంకా కుదిరితే ...
నువ్వు సమస్తమవ్వు, నేను చివరంచుకి నడుస్తా