Skip to main content

|| ఘనస్వాగతం ||

పుష్పకవిమానం దిగిన దేవేంద్రున్ని సూసినట్టు
బస్సు దిగ్గానే నన్ను సూస్తూ తన రెండు చక్రాలరదానికి స్టాండేస్తాడు మా నాన్న.
బుజాన వేలాడుతున్న బ్యాగ్ తీసి, సైకిల్ మీద పెట్టుకుంటూ
పయానం బాగాసాగిందా?
సీటు కుదిరిందా లేదా?
సరిగా తినడంలేదేటి? సిక్కిపోయావ్! అడుగుతూనే ఉంటాడు
ప్రశ్నలు పూర్తికాకుండానే
సమాదానాల సర్వీస్ ప్యాక్ ఇన్స్టాల్ చేసుకుంటాను నేను
ఇన్స్టాలేషన్ ఎర్రర్ లాగ ఎవడో ఎనకాల టింగు టింగుమని బెల్లు మోగిస్తాడు
ఇక్కడేఉండరా ఇంటికెల్లి ఈ పిండిమూట,నీ బేగ్గు పడేసి మల్లొచ్చి తీసుకెల్తానని ఎల్తాడు
సరేనని పెత్తాతకొట్టుకాడ ఓ సల్లని సోడాతాగి,సెక్క బల్లపైకుచ్చుంటాను.
ఇంటికెల్లిన పెద్ద మనిసి అరగంటైనా తిరిగిరాడు.
ఇకనేనే మెల్లగా నడిసెల్లిపోదామని,కాలవగట్టమ్మటా నడకలంకించుకుంటాను
పక్కన కొత్తనీట్లో తేలుతున్న అంటిబొందమీద
తలకాయూపుతూ బురదపామొకటి నాలుకబయటకు తీసి నన్నెక్కిరిస్తుంది.
ఇంకోపక్క దమ్ముసేల్లోన్ని అమ్మలంతా
కచ్చాపేసుకుని క్రమశిక్షణేదో నాటుతుంటారు.
ఎలా సూస్తుందో ఓ సక్కనమ్మ
ఏరా అల్లుడా బోగున్నావా?
ఇదేనా రాడాం? బాగా సిక్కిపోయావేట్రా? ఆగడంలేదింక.
బాగున్నను బాప్ప! మాయెలా వున్నాడు? తప్పదన్నట్టు అడగుతాన్నేను
అంతాబోగున్నార్రా! సరేలే ఇంటికెల్లు!
నిన్న నువ్వు బస్సెక్కావని తెలిసాక
మీ అమ్మకల్లు ఈ కాలవగట్టునే సూత్తనాయ్ రా
ఆమె అనడం,నేను వినడం పూర్తికాకుండానే నాన్నొచ్చేస్తాడు!.......
కొద్దిదూరమేకదా నడిసొత్తాలే నాన్న! నువ్వెల్లుఅంటాను
వద్దులే అమ్మెదురుసూత్తంది సైకులెక్కమని ఆర్డరు.
కిట్టమాయ,సాయిబుతాత అందరిప్రశ్నలకూ నాన్నేసమాదానం చెబుతాడు
దిగరా అని సెప్పేదాకా ఇల్లొచ్చిందని తెలీలేదు నాకు.
అమ్మొచ్చి,నీల్లిచ్చి
నాకేసి సూత్తా ఏరా బాగున్నావా అని అందర్లా అడగడం మానేసి
ప్రేమ నిండిన కల్లతో ఏడుస్తుంటే
నా కల్లలో్ కూడా కన్నీళ్ళొచ్చి
అటునుంచటే ఎటో వెల్లిపోతాయ్.


గుండెగదుల్లో ఎక్కడో ఓ మూల
ఈ ఘనస్వాగతం గుట్టుగా రాసుకుంటాను .

Comments

Popular posts from this blog

॥ శోభనాలు ॥

మొదలుపెట్టడం నీకూ, నాకూ కొత్తే కదా
నువ్వో నేనో చొరవతీసుకుని ఏదో ఒకటి చేద్దాం
మనకు చెవిలో చెప్పినవి చెప్పినట్టే చేయాలని ఇదివరకే తెలుసు
గడియ సరిగా పెట్టి కిటికీలు మూస్తే సరిపోదు
సర్ధడాలు ఆపేసి పక్కపైకొస్తే త్వరగా లైటార్పేదాం
నీకు తెలుసోలేదో గోడలకు చేవులేకాదు కళ్ళు కూడా ఉంటాయ్
అదిగో చూడు గుడ్లప్పగించి ఎలా చూస్తున్నాయో
వాటి కళ్ళకు గంతలు కట్టలేం గాని.
మనల్ని మనమే దాచేసుకుందాం!
శోభనం అంటే మనలోమనం దాగిపోవడం అని మెల్లమెల్లగా రాసుకుందాం!


పళ్ళూ పాలగ్లాసూ పాతబడిపోయి పక్కనొచ్చి కూర్చున్నాక
కళ్ళలో కళ్ళెట్టి చూస్తే వంద చందమామలు ఉదయించాలి.
అంత మాత్రానికే రాత్రైనట్టు నిర్ధారణకు రావద్దు.
వందచందమామలూ వెన్నెలై కురిసి మనం చల్లగా ఐపోవాలి .
ఒంట్లో వనుకుపుట్టి వేడిసెగ కోసం ఎదురుచూడాలి
వేడి సరిపోక తంటాలు పడుతుంటే ఎలాగోలా తెల్లరిపోవాలి
చెప్పాపెట్టకుండా సూరీడు వచ్చేసాక
చలీ,గిలీ ఏమీ ఉండనపుడు
చక్కిలిగిలి పెట్టుకుని చేరోపక్కకీ మంచం దిగాలి
శోభనం అంటే చలికాచుకోవడం అనే నిర్వచనం రాయాలి


కల్మషం లేకుండా ప్రేమించిన నాడు
ప్రేమించగలిగినవాడు పిల్లాడే అని
ఒల్లోపెట్టుకుని తల్లోచెయ్యేసి నిమురుతుంట…

F1.

కొంత సేపటికి ముందు.
"స్నానానికెళ్లినట్టున్నావ్" ఫోన్ తీసుకోలేదు.

కొంత సేపటి తర్వాత
స్నానం చేస్తూ, నన్ను అర్ధం చేసుకున్నావో, అలవాటు చేసుకున్నావో
ఆలోచిస్తూ
తలపై నుంచి పోసుకున్ననీళ్లలో కలిసి ఇంకా ఇంకా కిందకి జారిపోతాను.
నీ ఒళ్లోకి, అక్కన్నుంచి సగం కలిపి నువ్వొదిలేసిన చద్దన్నం గిన్నెలోకి
అక్కన్నుంచి కొంచెం లేటుగానైనా నువ్వు కొనిచ్చిన ప్రతీ వస్తువులోకి
దూరిపోతాను.

మరికొంత సేపటి తర్వాత
మళ్లీ నీకు ఫోన్ చేసి, "ఇందాక ఏం చెప్పాలో తెలీక ఫోన్ కావాలని తీసుకోలే"దంటాను.
నువ్వేమో తెలుసులే అని కూడా అనవు. నిజంగా నవ్వుతావు
మా చిన్నిప్పుడు నువు చాలా మందికి చెప్పిన "కొంచెం ఇబ్బందుంది ఇంకొక్కరోజాగు" అన్న మాటలా ఇప్పుడు నేను
ఓ ఐదారు నిమిషాలు నిజంగా బతగ్గలిగితే చాలు నాన్నా .

కనీసం

నడుస్తూనో నటిస్తూనో
కొంత మాట్లాడుకుని, వెళ్లిపోతూ నవ్వుకునే ముఖాలమే మనం

ఇంకా కుదిరితే
అనుకుంటున్న ఇష్ట సమాధిలోకి చెరోసగం చేరిపోదాం
ముడివేయబడొద్దని నువ్వో,
ముచ్చటైనా తీరుద్దని నేనో, మళ్ళీ మళ్ళీ కనీసం కలుద్దాం.
ఇంకా కుదిరితే ...
నువ్వు సమస్తమవ్వు, నేను చివరంచుకి నడుస్తా