Skip to main content

||సరోగశీ||

ఏమేవ్!
ఇది ఇన్నావేటి?
ఇదేదో ఇన్విట్రో పెర్టిలైజేసనట
ఇక్కడ ఏం చేత్తారంటే
నిన్నూ, నన్నూ కలిపేసి ,మనల్ని చేసి
గాజుబుడ్డిలో బందించి
పేణాలు బయటేపోసి
పిండాన్ని లోపలేడతారట తెలుసా
అదే అబివృద్దని అంటున్నారీళ్ళంతా !

ఇక్కడ ఇంకో ఇచ్చిత్రముండాది
అమ్మవలేని అమ్మలకు అండగానిలిచే
అద్దెతళ్ళులున్నారటిక్కడ
ఈళ్ళంతా అమ్మతనాన్ని అద్దెకు ఇస్తారట

వీళ్ళని సరోగేట్ తల్లులంటారట
వీళ్ళమాతృత్వానికి కూడా సక్కని పేరెట్టారు “సరోగశీ” అని
ఈ అద్దె అమ్మలంతా అవసరాలనుండి పుట్టుకొచ్చారు తెలుసా
తమ పిల్లల్ని పెంచడానికి
మరెవరి పిండాన్నో నవమాసాలూ మోసీ ,కనిపెడతారట వీళ్ళు

ఎంత అద్దె అమ్మలైతే మాత్రం
అమ్మతనం వూరుకుంటుందా సెప్పు
ఆడదాన్ని,అమ్మతనాన్ని నిలదీస్తుందట
పుట్టినబిడ్డ నాదేనని ప్రేమకురిపించేలోపు
పేగుబందాన్ని తెంచి
పిల్లల్ని పార్సిల్ చేసేస్తారట

అందించింది అందుకుని
అవసరం ముందు మోకరిల్లి
అద్దె అమ్మలోని ఆడతనం ఆత్మహత్య చేసుకుంటుందట
ఈ విదీ
విదానం
ఏదైనా కానియ్యి
అమ్మలెవరైనా అమ్మలేనని అర్దమవుతుంది నాకు

Comments

Popular posts from this blog

F1.

కొంత సేపటికి ముందు.
"స్నానానికెళ్లినట్టున్నావ్" ఫోన్ తీసుకోలేదు.

కొంత సేపటి తర్వాత
స్నానం చేస్తూ, నన్ను అర్ధం చేసుకున్నావో, అలవాటు చేసుకున్నావో
ఆలోచిస్తూ
తలపై నుంచి పోసుకున్ననీళ్లలో కలిసి ఇంకా ఇంకా కిందకి జారిపోతాను.
నీ ఒళ్లోకి, అక్కన్నుంచి సగం కలిపి నువ్వొదిలేసిన చద్దన్నం గిన్నెలోకి
అక్కన్నుంచి కొంచెం లేటుగానైనా నువ్వు కొనిచ్చిన ప్రతీ వస్తువులోకి
దూరిపోతాను.

మరికొంత సేపటి తర్వాత
మళ్లీ నీకు ఫోన్ చేసి, "ఇందాక ఏం చెప్పాలో తెలీక ఫోన్ కావాలని తీసుకోలే"దంటాను.
నువ్వేమో తెలుసులే అని కూడా అనవు. నిజంగా నవ్వుతావు
మా చిన్నిప్పుడు నువు చాలా మందికి చెప్పిన "కొంచెం ఇబ్బందుంది ఇంకొక్కరోజాగు" అన్న మాటలా ఇప్పుడు నేను
ఓ ఐదారు నిమిషాలు నిజంగా బతగ్గలిగితే చాలు నాన్నా .

కనీసం

నడుస్తూనో నటిస్తూనో
కొంత మాట్లాడుకుని, వెళ్లిపోతూ నవ్వుకునే ముఖాలమే మనం

ఇంకా కుదిరితే
అనుకుంటున్న ఇష్ట సమాధిలోకి చెరోసగం చేరిపోదాం
ముడివేయబడొద్దని నువ్వో,
ముచ్చటైనా తీరుద్దని నేనో, మళ్ళీ మళ్ళీ కనీసం కలుద్దాం.
ఇంకా కుదిరితే ...
నువ్వు సమస్తమవ్వు, నేను చివరంచుకి నడుస్తా

షేరాటో

పళ్లుగిట్టగరిసి కళ్ళు మూసీ తెరుస్తూ వొస్తున్నమంటనాపుకుంటూ బతిమాలుతుంటే మెల్లగా ఏల్లెంబడి ఉచ్చ ఉండుండీ కొన్ని చుక్కలు కారాక , విదుల్చుకునీ వెనక్కొంగీ రోడ్డేపు చూస్తే దూరంగా ఎక్కాల్సిన బసొస్తుంది. పనేమో పూర్తవలేదు. కాళ్ళు రెండూ ఎడంగాపెట్టి ఇంకా తినికీ,తినికీ బతిమాలుతూనే ఉన్నాను. బసు దగ్గిరపడేకొద్దీ కంగారుతో కాత గట్టిగా జిప్ లాగితే ఉన్నది కాస్తా విరిగిపోయింది. నవ్వకండి నేన్నన్నది జిప్ గురుంచేలెండి. అప్పటిదాకా ఏక్షన్ షూమీద మెరుస్తున్న ఇస్త్రీపేంటుకున్న అందమంతా దొబ్బింది. మన దర్శన భాగ్యం, భాగోతం భాగ్యనగరమెందుకు చూడాలని, ఇన్సట్ తీసేసి చూసుకుంటే పొడుగు చొక్కాలో పెద్దాపురం తిరునాల్లో గెడలుమీద నడిచే జోకర్గాడిలా ఉన్నాను. గబ్బిలాయుల్లా ఊచలుపట్టుకు వేలాడుతున్న సమరవీరుల చంకల్లో వోసన పీలుస్తూనే ఎవడిదో కాలు కాతపక్కకు జరిపి నాకాలికోసం ఖాళీ చోటు చూసుకున్నాక పట్టుకోసం ఏదీ దొరకని కారణాన ఎవడిదో ఏదో పట్టుకు చిరాకుబడిపోయాక, వాడన్నాడు. “అయ్యో భయ్యా నాకున్నదొక్కటే బెల్టు. అదీ తెగిపోయింది ఇన్సట్ చేయకపోతే మా బాస్ తిడతాడు” అంటుంటే , విభూదితో అడ్డబొట్టు మీద తెలుగూ,తమిళం కలిసిన మొకంతో దాదాపుగా ఎంకన్నబాబు రంగున్న …