Skip to main content

|| ఈదేసిన గోదారి ||

ఏరా సిన్నోడా
ఎప్పుడూ ఏదో అలోసిత్తావేట్రా?
నీ వొయసులో నేనెంత సురుగ్గా వుండేవోన్నో తెలుసా?
నీకు నా కదసెప్తానిను

నువ్వు యినే వుంటావ్
సరిగ్గా పదేల్లప్పుడే పెల్లిసేసార్నాకు
అప్పుడికి మీయమ్మేమో సీముడుముక్కేసుకుని
ఎర్రబొందులాగూతో
సరిగ్గా ఆ ఈది గుమ్మం మీదే కుచ్చూనుండేది

రాయే అని పిలిత్తే వచ్చేదీకాదు
ఆ గుమ్మం మెట్టుదిగేదీ కాదు
సేన్నాళ్ళు గడిసిపోయిందలాగే
ఆ తర్వాత తెలివొచ్చి,తెలిసొచ్చేసరికి

బల్లో ఒకడు
గుమ్మంలో ఒకడు
ఉయ్యాళ్ళో ఒకడు
తయారయ్యారు మీరు

సంసారాన్ని ఈదటం గురించి మాబాబు నాసొవ్లో ఓమంత్రమేసాడు
అంతే

ముగ్గుబండేసుకుని బయల్దేరాను
సరిగ్గా సీకటడే సరికి
నలభైయూళ్ళు సుట్టొచ్చేవోన్ని

కాతపొద్దోతే సాలు
సుర్రుమనేది మీయమ్మ
రేవవతల రాజుగారింట్లో
పనికోసమెల్లేది
నాకంటే కాతముందే ఇంటికొచ్చేసేది
మీయమ్మకు కొడుకులేమైపోతారో అన్న కంగారుతోపాటు
కటికపేదరికం కూడా కుదురుండనిచ్చేదికాదు

ఎప్పుడూ ఏదోపనే
ఎన్నిపనులు సేసెదనుకున్నావ్?
మీకందరికీ అన్నమెట్టి
మిమ్మల్ల్ని బొజ్జోబెట్టి
ఆ తరవాత నాకూ అమ్మయ్యేది,అన్నమెట్టేది

ఇలాంటివెన్నోరా
ఎన్నని సెప్పను
ఎలగోలాగ
ఇదిగో ఇంతదాకా బతికేసాం 



సెప్పాలంటే మాదంతా ఈదేసిన గోదారి
దిగాల్సిన లోతు ముందున్నప్పుడు  ఇంతేకదా అనిపిస్తుంది 
తీరా దాటేసాకగాని తెలీదు దాని లోతెంతో 

ఇప్పుడైతే ఒడ్డుకు చేరానని అననుగాని 
ఈదగలిగిన ధైర్యమొచ్చిందిరా



ఏం చెప్పాల్రా
జీవితమంటే ఇంతే్నని సెప్పుకునే
ఎంతో పెద్దది
నీకు మెల్లిగా అర్దమౌతాదిలే
నీజీవితంలో కూడా ఇలాగే 

నేన్సెప్పిన లాటి పేనమున్న పదాలెన్నోఉంటాయ్
ఆటినన్నింటినీ కలిపితే నీకు నచ్చిన కవిత్వంలా ఉంటాది నీ జీవితం

అర్దమౌతుందా?

Comments

Popular posts from this blog

॥ శోభనాలు ॥

మొదలుపెట్టడం నీకూ, నాకూ కొత్తే కదా
నువ్వో నేనో చొరవతీసుకుని ఏదో ఒకటి చేద్దాం
మనకు చెవిలో చెప్పినవి చెప్పినట్టే చేయాలని ఇదివరకే తెలుసు
గడియ సరిగా పెట్టి కిటికీలు మూస్తే సరిపోదు
సర్ధడాలు ఆపేసి పక్కపైకొస్తే త్వరగా లైటార్పేదాం
నీకు తెలుసోలేదో గోడలకు చేవులేకాదు కళ్ళు కూడా ఉంటాయ్
అదిగో చూడు గుడ్లప్పగించి ఎలా చూస్తున్నాయో
వాటి కళ్ళకు గంతలు కట్టలేం గాని.
మనల్ని మనమే దాచేసుకుందాం!
శోభనం అంటే మనలోమనం దాగిపోవడం అని మెల్లమెల్లగా రాసుకుందాం!


పళ్ళూ పాలగ్లాసూ పాతబడిపోయి పక్కనొచ్చి కూర్చున్నాక
కళ్ళలో కళ్ళెట్టి చూస్తే వంద చందమామలు ఉదయించాలి.
అంత మాత్రానికే రాత్రైనట్టు నిర్ధారణకు రావద్దు.
వందచందమామలూ వెన్నెలై కురిసి మనం చల్లగా ఐపోవాలి .
ఒంట్లో వనుకుపుట్టి వేడిసెగ కోసం ఎదురుచూడాలి
వేడి సరిపోక తంటాలు పడుతుంటే ఎలాగోలా తెల్లరిపోవాలి
చెప్పాపెట్టకుండా సూరీడు వచ్చేసాక
చలీ,గిలీ ఏమీ ఉండనపుడు
చక్కిలిగిలి పెట్టుకుని చేరోపక్కకీ మంచం దిగాలి
శోభనం అంటే చలికాచుకోవడం అనే నిర్వచనం రాయాలి


కల్మషం లేకుండా ప్రేమించిన నాడు
ప్రేమించగలిగినవాడు పిల్లాడే అని
ఒల్లోపెట్టుకుని తల్లోచెయ్యేసి నిమురుతుంట…

F1.

కొంత సేపటికి ముందు.
"స్నానానికెళ్లినట్టున్నావ్" ఫోన్ తీసుకోలేదు.

కొంత సేపటి తర్వాత
స్నానం చేస్తూ, నన్ను అర్ధం చేసుకున్నావో, అలవాటు చేసుకున్నావో
ఆలోచిస్తూ
తలపై నుంచి పోసుకున్ననీళ్లలో కలిసి ఇంకా ఇంకా కిందకి జారిపోతాను.
నీ ఒళ్లోకి, అక్కన్నుంచి సగం కలిపి నువ్వొదిలేసిన చద్దన్నం గిన్నెలోకి
అక్కన్నుంచి కొంచెం లేటుగానైనా నువ్వు కొనిచ్చిన ప్రతీ వస్తువులోకి
దూరిపోతాను.

మరికొంత సేపటి తర్వాత
మళ్లీ నీకు ఫోన్ చేసి, "ఇందాక ఏం చెప్పాలో తెలీక ఫోన్ కావాలని తీసుకోలే"దంటాను.
నువ్వేమో తెలుసులే అని కూడా అనవు. నిజంగా నవ్వుతావు
మా చిన్నిప్పుడు నువు చాలా మందికి చెప్పిన "కొంచెం ఇబ్బందుంది ఇంకొక్కరోజాగు" అన్న మాటలా ఇప్పుడు నేను
ఓ ఐదారు నిమిషాలు నిజంగా బతగ్గలిగితే చాలు నాన్నా .

కనీసం

నడుస్తూనో నటిస్తూనో
కొంత మాట్లాడుకుని, వెళ్లిపోతూ నవ్వుకునే ముఖాలమే మనం

ఇంకా కుదిరితే
అనుకుంటున్న ఇష్ట సమాధిలోకి చెరోసగం చేరిపోదాం
ముడివేయబడొద్దని నువ్వో,
ముచ్చటైనా తీరుద్దని నేనో, మళ్ళీ మళ్ళీ కనీసం కలుద్దాం.
ఇంకా కుదిరితే ...
నువ్వు సమస్తమవ్వు, నేను చివరంచుకి నడుస్తా